-
Ostatnio w Warsztacie
-
piąteprzezdziesiąte 1 315
Bez wątpienia byliśmy zgraną paczką. Szary Papier, Karton i ja, czyli Sznurek. Nic nie zapowiadało wstrząsających wydarzeń, które nastąpiły później, ale zacznijmy tę historię od początku.
Spotykaliśmy się niemal codziennie, choć nigdy nie pamiętaliśmy poprzednich spotkań i za każdym razem cieszyliśmy się, jak idioci na swój widok i rozpoczętą przygodę. Wiemy o tym od innych np. od Taśmy Klejącej, która wspierała nas, jak najukochańsza siostra. Kiedy byliśmy gotowi, przewozili nas wózkiem i ładowali na furgon. Witaliśmy się z pozostałymi i gadaliśmy o wszystkim. Do jakiego miasta jedziemy, kto na nas czeka, jaką niespodziankę mamy ukrytą oraz czy lubimy swoją pracę. Oczywiście, że lubiliśmy swoją pracę! Nowe niespodzianki, nowi kumple, nowe miasta, nowe przygody, miały dla nas ogromne znaczenie, bo to oznaczało brak monotonii i nie groził nam weltszmerc. To coś miała nasza Taśma Klejąca i było z nią bardzo, bardzo źle. Nie wiedzieliśmy, co robić i jak ją pocieszyć. Dopóki nie pojawił się Dyspenser. Klawy gość! Jak wziął naszą Tasiemkę w obroty, to nikt nie mógł nadążyć! Aż miło było na nich popatrzeć.
Wracając do tematu. Coraz więcej paczek znikało i została nas niewielka grupka, gdy zadzwonił do kuriera telefon. Słyszeliśmy dokładnie, co mówił i trochę byliśmy zaniepokojeni, ale mieliśmy nadzieję na szczęśliwe zakończenie. Ta rozmowa przebiegła mniej więcej tak:
– Cześć Czarek, jadę w trasę, nie mogę mówić. / Wiem, zgodziłem się jutro, znaczy dzisiaj iść na piwo, ale Nowy dał dupy i musiałem go zastąpić. / Jeszcze kilka mi zostało, będę z powrotem po dwudziestej. / Jak jutro? Dzisiaj muszę wszystkie dostarczyć! / Nie, nie jestem daleko i nie, nie jestem strachliwą pizdą. / Zawsze dotrzymuję słowa! / Dobra, przestań, niedługo u was będę!
Czekaliśmy spokojnie na rozwinięcie wydarzeń, które nie zapowiadały katastrofy. Nagle poczuliśmy, jak furgon zawraca i jedzie z nadmierną szybkością. Baliśmy się i wspólnie pocieszaliśmy, że kurier ostatecznie zmieni zdanie i zawiezie nas pod wskazane adresy.
Niestety. W niedługim czasie samochód stanął i nic się nie działo. Nie wiedzieliśmy, co myśleć, co robić. Świat, który dotąd znaliśmy tylko z poziomu palety, właśnie składał się jak domek z kart.
Czekaliśmy, aż nastała ciemność. Wtem drzwiczki od strony kierowcy drgnęły i z impetem wparował nasz kurier! Ruszyliśmy z kopyta, ale słyszeliśmy podniesione głosy z ulicy w stronę kierowcy i ponownie poczuliśmy niepokój.
Tymczasem kurier włączył głośną muzykę i mknął autostradą. W międzyczasie dzwonił telefon, który nie tylko nas drażnił, ale również kuriera, bo w pewnym momencie rzucił telefon w głąb furgonu, a ten poleciał w naszą stronę. Byliśmy przerażeni!
Auto jechało przeraźliwie szybko, a my ślizgaliśmy się po podłodze i obijaliśmy o wewnętrzne ścianki, tracąc na aparycji. Raptem z dużą prędkością furgon zaczął skręcać i stało się to, co przeczuwaliśmy od dłuższego czasu. Pojazd wywrócił się i spadliśmy z hukiem ze skarpy.
W rezultacie, mimo zniekształceń, skrzywień, pognieceń, pęknięć, podarć, nasza przyjaźń przetrwała. Zawsze będziemy sobie bliscy i chętni do pomocy, bo przyjaciół nie zostawia się w potrzebie.
__
30 Lipca obchodzimy Międzynarodowy Dzień PrzyjaźniZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 45 odpowiedzi
- 914 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 673 wyświetleń
-
OBYWATEL ŚWIATA DO ARCHITEKTÓW WOJNY 1 2
Przez WarszawiAnka, w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
- 39 odpowiedzi
- 821 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 964 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 746 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Tomasz.O · Opublikowano
no tak, ale ani słowa, o silnych często korzeniach, bez których nie ma zielonych liści... to czego nie widać, jest bardzo ważne, a to zielono wokoło cóż taka pora lato. Nie było by drzewa zielonego i kwiatów, i owoców jego gdyby w ryzach na wietrze, nie trzymały go silne korzenie. Europa zapomniała... wiatr historii zawieje: poeci pójdą w kamasze, pisarze, do kopalni pod ziemie! o zielonych listkach zapomnimy:profitowały cieszyły się życiem, ale zapomniały dlaczego powstały. na silnym gruncie, kwitnie dowolność ale o wolność - na nią trzeba pracować i wiedzieć czym jest. ładny wiersz. -
-
Przez Sekrett · Opublikowano
@Charismafilos Dziękuję! Też myślę, że nada się na slam -
Przez andrew · Opublikowano
@Berenika97 ... nie bójmy się światła kolejny cud przywitajmy świt jakbyśmy na niego czekali podarujmy siebie może właśnie dziś ... spotkamy skryte pragnienia ... Pozdrawiam serdecznie miłego dnia -
Przez beta_b · Opublikowano
Ile jeść można pysznego torta, ile się chlapać w ciepłym basenie? ile oglądać zachody słońca? Ile dobrego przeżyć? - no nie wiem. Ref: Czy da się płynąć na pełnej fali, przez całe życie, z samą radością? Bo w końcu przyjdzie taka godzina, a może chwila, co wszystko zmienia, że co innego zwraca uwagę, i co innego spełnia marzenia. Czy da się płynąć na pełnej fali, przez całe życie, z samą radością? Może są klęski - by uczyć pokory, wdzięczność poczuć i... mądrość. Ref: Czy da się płynąć na pełnej fali, przez całe życie, z samą radością? Bo kiedy jedno cieszyć przestaje, drugie otwiera nowe przestrzenie. Tak już jest z nami, tak płynie życie... i wszystko z czasem zmienia znaczenie.Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się