Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

napisałeś 3 zdania, tylko podzieliłeś na wersy. zupełnie nieciekawie potraktowany temat, zero emocji.ot stwierdzenie, no i co? no i sęk w tym, że nic...poczytaj trochę wierszy, zobacz "jak sie to robi".
powodzenia.
pozdrawiam

Opublikowano

zanim zdecydowałam się jak mam o tych osobach napisać, przerabiałam różne wersje. ta wydała mi się nie tyle doskonała co przystępna, bo każdy może wejść w interent i uzyska obszerne info o tym zespole. może dlatego, że wiem na temat tego zespołu sporo tak trudno jest mi napisać o tym inaczej.

jola :)

Opublikowano

nawet nie wiesz jak trudno jest napisać wiersz o tym o czym ja próbowałam. tak jak leśnik czy inny człowiek, który na co dzień obcuje z przyrodą i wie jak jest doskonała będzie miał trudności z jej opisaniem, tak i ja napotykałam trudności w napisaniu o tym zespole.

jola :)

Opublikowano

nie wyszlo , moze zbyt bliski Tobie temat. i nie o konstrukcje mi chodzi ale o sens.

Z umysłem dwunastolatka
Zdolny i szczęśliwy
Żyje w beztroskim
Świecie dziecka
Otoczony opieką
Uczęszcza na terapię
Rozwija zainteresowania
Pamięć, koordynację
Za okazane serce
Daje najszczerszą miłość

beztroski świat dziecka...zapominamy ze dwunastolatek na masę problemów (nie mów mi że moje problemy są głupie one po prosty są - nie wiem skąd ale zostało w). Świat przedstawiony na beztroski nie wygląda, raczej kojarzy mi się szklany klosz, chroniący przed światem.

Uczęszcza na terapię
Rozwija zainteresowania
Pamięć, koordynację

to już pobożne życzenia "tera para petów" bo nie sądze by zawsze to cieszyło i dawało efekty .

inny temat to serce, znam ludzi "pracujących" których znieczulica osiagneła poziom dyskwalifikujący do pracy z upośledzonymi...i ci również nie zawsze odpłacają miłością.
temat bardzo trudny ale z możliwoscią przedstawienia z wielu perspektyw
a swoją drogą to skojarzyło mi się to również z alkoholikami którzy przestają pic;) dużo sie zgadza;)
pozdrawiam.
odtwarzacz twarzy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Jak to u Ciebie - tekst jest tak uniwersalny, że mógłby opisywać każdy ruch oporu w historii ludzkości - od antycznych rebelii, przez okupację podczas II wojny światowej, aż po współczesne konflikty.   Na początku - „Wiem, że ściany słuchają” - czyli zaczyna się od motywu paranoi i strachu przed inwigilacją, ale spiskowiec akceptuje ryzyko i odrzuca mentalność niewolnika. A bunt - to ruch oddolny, angażujący zwykłych ludzi. Bo okupacja to wchodzenie do domów, wróg jest jak wszechobecny brud.   Narrator rzuca wyzwanie „Królowi” czyli Aleksandrowi - spiskowcy wolą zniszczyć swoje miasto i zginąć, niż oddać je w ręce tyrana. To ogromna determinacja. Rodzina w czasie wojny to słaby punkt, „ciężar”, przez który łatwo człowieka zaszantażować. Jednocześnie to właśnie troska o bliskich i chęć zapewnienia im godnego życia jest ostatecznym powodem, „żeby nie klękać”.   Piękny aforyzm - „Wolność kosztuje” - bunt wiąże się z drastyczną ceną - krwią, śmiercią, zniszczeniem. Złudzenie, że bierność zapewnia przetrwanie, zostaje brutalnie rozwiane. Niewola nie jest darmowa - jej ceną jest powolne umieranie godności, ciągły strach i upodlenie. Zapłata jest ostatecznie wyższa, choć uiszczana w ratach przez całe życie.   Znakomity tekst!
    • @Waldemar_Talar_Talar Po tytule spodziewałem się banału, ale dałeś radę, Waldemarze :)
    • @Berenika97 Dobra. Ale co grali?
    • @Kapirinia Mogę pomarudzić? Czasami się taki wiersz napisze, że nie wchodzi, bo jest 'przepoetyzowany' (chyba muszę przysiąść do tej koncepcji). Nie wiem teraz czy uda mi się to odpowiednio wyrazić. Taki wiersz, w którym wszystko się zgadza. Taki wiersz, który napisałaby Pani Polonistka (wszystkie uwielbiałem ze wzajemnością). Rozumiesz o co mi chodzi? To są takie wiersze aksamitne. Może trochę za bardzo aksamitne.  
    • @Stukacz   Czuć w tym tekście prawdziwe przeżycie - smutek, rozczarowanie, ale i siłę, żeby iść dalej. "Przeżyję, choć serce dotknęła bolesna rozłąka" - mocne słowa. Piękny tekst! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...