Zmartwienia książek

[Dominika_Stara]

Tym razem coś dla dzieci:

Każdy ma swe zmartwienia.
Nawet ksiązki.
Od początku ich istnienia.
A że strona była zagięta,
A że o nich nikt nie pamięta,
A że dzieci wolą skakac po drzewach
Niż otworzyć mądrej księgi trzewia.
A że historię mają za krótką,
Że ładnych karteczek zostało malutko,
Że do niczego się nie przydają,
Że plamki na okładce mają,
Że brzydko są oprawione,
Obrazki nie czekają co stronę.
Takie zmartwienia książki mają.
I choć do tego sie nie przyznają,
To ich zmartwienia się powiększają.
Niosę więc książkom pocieszenie:
-Bardzo was lubię! I się nie zmienię!
A Wy, dzieciaki? Pocieszcie je w sposób jakiś!

[IN]

przesłanie super
nad wykonaniem jednak radziłabym popracować
:)

[Niewierny Tomasz]

Myślałem, że te "zmartwienia książek" pójdą w stronę ich zawartości/treści, a nie tego, "że strona była zagięta" ;) szkoda, że tak powierzchownie, ale jak dla dzieci to rozumiem. Niestety nie dla mnie ten wiersz, ale też nie chcę ganić jakoś strasznie;)

Pozdrawiam

[Bartosz Wojciechowski]

Pomysłowo, wesoło - dzieci się ucieszą. Natomiast rzeczywiście warsztatowo
- strasznie, właściwie bez warsztatu. A utwory rymowane mają swoje wymagania:)
Warto by nadać tym wersom jakąkolwiek ogładę. Niech pani zacznie od liczenia sylab,
to z marszu poprawi rytmikę. Albo choćby "na słuch" ten rytm uładzić - przecież tego się
nie da normalnie, płynnie przeczytać.
Życzę cierpliwości i weny, bo dzieciakom zawsze warto coś podrzucać z rymowanek,
zwłaszcza gdy te nie są tuzinkowe:)
Pozdrawiam:)

[Katarzyna Leoniewska]

Jak dla dzieci - to nieźle. Bo to trochę inna kategoria (nie twierdzę, że gorsza!)...
Rymy wskazane, ale właśnie tutaj należałoby trochę doszlifować, bo na razie cokolwiek kuleją...
Sam pomysł na wiersz jak najbardziej aprobuję!

[Piotr_Płoszaj]

A ja-szczerze-nie wiem co napisać, ale piszę... Myślę, że jak będe miał własne dzieciaczki to im to przeczytam, a jak się rozbeczą to znaczy, że nie trafiło... No chyba, że rozbeczą się z wrażenia... Pozdr...