****

[Julia Valentine]

można jak z tym kotem
założyć
żyje i umarł jednocześnie

stary eksperyment
– nie rozstrzygnięto na stronę kota

pocieszenie
ma dziewięć żyć
albo dziewięć śmierci

można nic nie czuć
pstryk
z siódmego piętra
najlepiej – opór prędkość
jest czas żeby pomyśleć


koty spadają na cztery łapy
człowiek najczęściej na serce

ironia losu

[zak stanisława]

czyżby nieszczęśliwa miłość?
wiersz pełe\n niedopowiedzeń ale puenta super!
cmokES

[Julia Valentine]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wielkie dzięki Stasiu, więcej nie zdradzam ;)

serdeczności

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wielkie dzięki Stasiu, więcej nie zdradzam ;)

serdeczności
no bo jakże można zdradzać?;)))) nie można!!!!

[Mr._Żubr]

Kot Schrodingera! Fajna sprawa. Ostatnio jakoś się zainteresowałem, choć fizyki nie cierpię i noga w tym jestem.

"koty spadają na cztery łapy
człowiek najczęściej na serce"
To ładne nawet.

Pozdrawiam.

[PannaBeata]

A może bez "ironii losu"? A tak to fajnie:)pozdrawiam Beata

[Lena Achmatowicz]

"można nic nie czuć
pstryk
z siódmego piętra
najlepiej – opór prędkość
jest czas żeby pomyśleć"

może tak:

pocieszenie
ma dziewięć żyć
albo dziewięć śmierci


można nic nie czuć
z siódmego piętra
jest czas żeby pomyśleć


koty spadają na cztery łapy
człowiek najczęściej na serce
-

ironia losu
ostatni dwuwers bardzo fajny.

pozdrawiam
Lenka

[Julia Valentine]

dzięki za komentarze :)

Mr.Żubr, fizyka to chyba najpiękniejsza dziedzina nauki (co ja mówię: bez chyba), jak by co, to służę ;)

ironia losu - moim zdaniem potrzebna, wykańcza i nadaje pewien sens reszcie, każe odbierać tekst w taki, a nie inny sposób; co do przegadania - opór, prędkość i pstryk - te słowa są potrzebne, mają tu swoje miejsce i znajdują się w wierszu nie bez przyczyny;
ogólnie nie chcę bronić wiersza - sam się powinien bronić; jeśli się nie broni, znaczy, że słaby;

jeszcze raz dzięki za komentarze

pozdrawiam serdecznie

[Mr._Żubr]

Hehe, no to wiem, gdzie zgłaszać się na korepetycje w razie potrzeby:)

A ta ironia losu mi pasuje i może zostać. Jak najbardziej na miejscu, choćby właśnie dlatego, że to taka "puenta puenty", o co wcześniej były zarzuty.

[Luthien_Alcarin]

być może dałabym sobie spokoj z "ironią losu" ale reszta świetna, smutna niedopowiedziana.. bawisz się slowem a jednoczesnie nieprzekombinowujesz- duzy plus;)

Pozdrawam cieplo
Agata

[Mariusz Urbaniak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ta ironia losu też mi nie pasuje. Los to coś od nas niezależne.

A tak wierszyk OK.

Pozdrawiam

Mariusz

[Julia Valentine]

cóż, chyba jednak powinnam pomyśleć nad tą końcówką - póki co jednak zostaje jak jest;

Agato, dziękuję, za komentarz; cieszę się, że się podoba; nie wiem czemu, ale ta ironia losu wciąż wydaje mi się potrzebna;

Izo, nie wiem dokładnie co zrobić z tym 'znanym', idąc tokiem myśli peela, ten znany eksperyment jest dość ważny, chyba żeby zmienić przymiotnik - pomyślę i zobaczymy co z tego wyniknie ;) co do końcówki, jak wyżej; natomiast 'pada' mi się nie podoba, ciekawiej by chyba było z 'upada'; ironia jest chyba dlatego, że na początku miałam pomysł, aby człowiek upadał na głowę ;P, ale to by całkowicie zmieniło odbiór wiersza; z upada kojarzy mi się automatycznie: "niebo nie po to spada nam na głowę, żeby się nami bawić, ale po to, żeby zachwycać się nami kiedy się podnosimy" - choć nie wiem czemu;

Mariuszu, cieszę się, że wiersz OK;

jeszcze raz wszystkim serdeczne dzięki za komentarze

pozdrawiam

[Julia Valentine]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jasne :), po coś studiuję fizykę, czyż nie?

[Mr._Żubr]

O matko! Studentka fizyki! Teraz to się Ciebie boję:)

A co do wiersza, czy tylko mnie się ta końcówka podoba???

[Julia Valentine]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mi póki co też się podoba :)

[Tali Maciej]

kocie łakocie

obstawiam wywalenie ironi losu, dwuwers poprzedzjący jest wystarczająco wymowny

widzę że wiersz z dużą ilością cięć
ja oprucz obcnania jeszcze bym coś dopisał
pociągnął wątek. lubie długie wiersze, nie lubie gadulstwa, ale jak się można nacieszyć dorym wierszem to im więcej tym lepiej
a tu mi było powiedzmy dobrze, ale może być lepiej więc do pracy(-:

pozdrawiam

[joaxii]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zdecydowanie wywaliłabym "ironie losu" - to takie "obuchem w łeb" czytelnika. W końcu cały tekst mówi o tym, więc po co tłumaczyć na końcu, o co chodzi? Czytelnik nie idiota.
Poprawiłabym podział na wersy - momentami jest dla mnie nieuzasadniony (np. pstryk z siódmego piętra" można by razem - jest tu więcej takich miejsc). Może warto zastanowić się przed wciśnięciem enter po co właściwie się je wciska?...
Odchudziłabym miejscami: po co "znany" przed eksperymentem?... Ten, kto zna eksperyment Schroedingera wie, o co chodzi, a ten, kto nie zna, czytając, że jest to "znany eksperyment" albo się poczuje urażony, albo okłamany.
Pozdrawiam, j.

[marti krűger]

zasadniczo nie lubię kotów jednakże tego pogłaszczę i zabieram do domu

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak to już jest z tymi miłościami
wiersz czytelny ale niebezpieczny

pozdrawiam Waldemar

[Julia Valentine]

co do ironii losu, mi chyba nadal jest ta podkreślona końcówka potrzebna, więc na razie zostaje, ale nie wykluczam, że za jakiś czas po prostu wyleci :)

Tali Macieju, cieszę się, że dobrze, a rozwijać jednak nie będę (:

Joaxii, bardzo się cieszę, że postanowiłaś skomentować mój twór; co do wersyfikacji - jeszcze nad nią posiedzę; chyba mogę się zgodzić co do 'pstryk' - na początku wiersz poprzedzał cytat, w jego świetle wyodrębnione i podkreślone 'pstryk' miało sens, teraz jest to chyba jednak niepotrzebne; co do 'znany' - nie wiem czemu, ale jest mi tam potrzebne jakieś słowo, może zamiast 'znany' dać 'stary'?, zobaczymy :) szkoda tylko, ze tych wszystkich sugestii nie otrzymałam w Warsztacie

Marti, cieszę się, że mój kotek przypadł do gustu;

Waldemarze, uprzejmie dziękuję za komentarz; cóż znaczy, że niebezpieczny? :)


jeszcze raz dzięki za komentarze

pozdrawiam serdecznie