-
Ostatnio w Warsztacie
-
RONDO ALLA POLACA
Jeśli Twój majestat żąda, bym
Zamilkł jak po zachodzie ptak,
Ciemności nie skalam głosem mym,
Nie ubliżę nim urodzie dnia.
Nic nie powiem już,
Będę tylko trwał, aż
Policzony będzie każdy oddech mój,
Jeśli taka wola Twa.
By głos nie zadrżał mi,
Gdy z kurhanu złych sław
Będę śpiewał Ci
Z tego kurhanu lat,
Śpiewał Chwałę Twą,
Jeśli tylko dasz
Wciąż śpiewać ją
Z tego kurhanu dni
Twa chwała będzie grzmieć,
Jeśli pozwolisz mi
Mą śpiewać pieśń
Na sam rozkaz Twój,
Lub gdy wybór dasz,
Rzekom daj nabrać wód,
Wzgórzom radość wskaż.
Niech łaska Twa udzieli się
Sercom zgorzałym w piekielny czas
Jeśli tak Pan chce -
Chce uzdrowić nas
I zgarnąć do rąk,
Na rękach zacieśnić więź,
Twym dziatkom tu,
Jeśli Ty tak chcesz.
W tych z lumpexu snach,
Wszystkie w na zabój sznyt
I dać, by śpiew pokonał strach,
Jeśli zechcesz Ty.
W Twych w szmaciankę grach
I w strzelankach, gdzie każdy to wróg,
I dać by odszedł strach,
(Jeśli tak zechce Bóg...).
Jeśli Twój majestat chce,
bym nie mówił nic,
Mój głos skryje się
Jak w ciemnościach widz
Nic nie powiem już
Będę tylko trwał, aż
Policzone będą me dni
Jeśli taka wola Twa
Jak pan Władza chce,
Żebym zamknął ryj,
Z chęcią zamknę się
Jak w komórce stryj
Jak tak, to tak
Jak mam być twój błękitny ptak,
Jak chcesz, zamknę się
W klatce, jak papug ten
To co?
Stul pysk, bo....
Z tulipana ci....
Ci, ci, ciuciubabko,
Won
Casino Royale
Wciąż pamiętam, w Chelsea Hotel, jak ty
Mężnie i słodko piałaś jak grecki chór
Na rozebranym łóżku dobrze robiąc mi
A na ulicy czekał limuzyn sznur...
To był powód, to był Nowy Jork
W kolejce po szmal i po szał ciał
To zwali miłością do mas śpiewających ten song
Pewnie wciąż ją tak zwą, dla tych, co jeszcze są...
Lecz ty uciekłaś jej, więc po co ten szum?
Po prostu poszłaś w drugą stronę, niż tłum,
Uciekłaś, lecz ani raz nie słyszałem z twych ust:
"Potrzebuję cię: nie, nie potrzebuję. Cię
Nie potrzebuję; nie: jednak potrzebuję."
Wiesz, całe to paplanie mnie denerwuje
Pamiętam cię z Chelsea Hotel wciąż:
Podawano z ust do ust twe serce wiecznieżyjące...
I mówisz, że wolisz, jak przystojni są,
Ale, że dla mnie zrobisz wyjątek...
I twardo bierzesz w dłoń takich jak ja,
Co jęczą pod jarzmem piękna,
Po wszystkim ogarniasz się, i mówisz: „No tak:Urody nam brak, ale mamy pieśni dźwięki”...
Uciekłaś, lecz ani raz nie słyszałem z twych ust:
"Nie potrzebuję cię: nie, potrzebuję. Cię
Potrzebuję; nie, nie potrzebuję."
Twoje paplanie mnie wciąż denerwuje...
Nie mówię, że kochałem najbardziej cię
Nie zliczę ile razy wróbli trup padał gęsto
Dobrze cię pamiętam, z Chelsea Hotel
To wszystko, nawet nie myślę o tobie zbyt często...
Pamiętam cię, z Chelsea Hotel, lecz jak przez mgłę,
Brałaś wszystko, co leci, do ust, twoje wdzięki już gasnące...
Wciąż biorą do ust twój biust więdnący...
Wciąż mówisz, że wolisz, by przystojny był,
Ale ten jeden raz zrobisz wyjątek...
"Potrzebujesz mnie: ja nie potrzebuję Cię
Nie, potrzebuję; nie: nie potrzebuję."
Ja też miałem w ustach smak
Na życie pieśnią tętniące..
Też wolę, jak ładne są pół tak
Lecz dla ciebie zrobiłem wyjątek...
"Wcale nie żałuję: nie, jednak żałuję.
Trochę żałuję; nie: mi cię nie brakuje.
Tango AnusTANGO ANUS
Tańcz mnie, poprzez strach, po schronienia próg
Wznieś mnie, gdzie mirtu gałązkę będę nieść,
Gdy będę gołąbkiem, co leci, gdzie chce Bóg,
Stańcz mnie w piękna płonących skrzypiec piec
Stańcz mnie, gdzie miłość nie wytrzyma prób,
Wtańcz mnie, gdzie miłości s grób..
Pokaż mi swe piękno,
Gdy świadczyć miał nie będzie kto
Daj poczuć, jak tętni
W tobie Babilonu noc
Pokaż to, czego tylko granice znam, chodź,
Wtańcz mnie, gdzie miłość traci swą moc..
Tańcz mnie tam, gdzie nasz ślub, wciąż i wciąż
Wytańcz mnie czule, zatańcz mnie po krag,
Jesteśmy oboje mniejsi niż ta miłość, lecz też ponad nią
Wtańcz mnie, gdzie miłość ma granicę swą,
Wtańcz mnie, gdzie miłość wie że koniec to...
Dotańcz do tych dzieci, którym rodzić się nie dał czas,
Przetańcz przez zasłony, które starł pożegnań żar,
Wznieś namiot azylu, choć pękła ich nić,
Odtańcz mnie tam, gdzie miłość nie znaczy już nic...
Tańcz mnie poprzez strach, po schronienia próg
Wtańcz mnie w płonących skrzypiec piec
Dotknij nagą dłonią lub łachmanem choć
Tańcz mnie tam, gdzie miłości kres
Tańcz mnie, gdzie miłość wchodzi w noc
Wtańcz, gdzie zechce Bóg
""Tańcz mnie, po miłości kres..."
z POPULARNE
Wszyscy wiemy, że kości tu chrzczone
Lecz rzucamy, zaciskając kciuk
Wiemy, że wojna jest skończona;
Wszystko świetnie: wygrał wróg...
Wszyscy wiemy, że ta walka to sztos
Biedni bez grosza, bogatym pęcznieje trzos
Już taki los. Tak chce populi Vox...
[Zwrotka 2]
Wszyscy wiedzą, że łajba bierze wodę
I myślą, że kapitan to łgarz
Lecz w tych okolicznościach przyrody
Zawsze tak, jakby ojciec lub pies ci zmarł....
Wszyscy zapatrzen są w konta stan:
Każdy na bombonierkę z dyskontu ma smak
I bukiet że stu róż
Tak tu jest już...
[Zwrotka 3]
I wiedzą, że mnie kochasz niezmienne
Wszyscy wiedzą, że tak dokładne jest
Wiedzą wszyscy, że mi byłaś wierna
Wyjąwszy tysiąc nocy +/- dwie
Wiedzą, że Święty ci małżeński próg
Lecz tak monitują do Twych ud
Że przyjmujesx jak cię stworzył Bóg
Taki masz drobny druk
[Refren]
Wszyscy wiemy, że taki klimat jest tu
Taki razem ciągniemy drut
Tak czytamy z nut
Maestra Ubu
Taki hołd składamy mu
Nie licz więc na cud
[Zwrotka 4]
Oboje wiemy, że nigdy, jak nie teraz
Wiemy, że na dwoje: albo ja, albo ty
I wiemy, że jak żyć, to nie umierać
Gdy wciągnąć kreskę Biała Śmierć, czarny film..
Wszyscy wiedzą, że układ jest zamknięty
Że murzynek Bambo zrobił swoje, jak z Nel Staś
Nawet Kali ma nieswoje momenty
I wszyscy odkładają wszystko na zaś
[Zwrotka 5]
I wszyscy wiedzą, że nadchodzi pandemia
Wiemy, że po kościach rozeszła się, lecz...
A nadzy on i ona na planecie Ziemia
To dziś niezwykle niezwykła rzecz
Wszyscy wiemy, jaki rozkład ról
Lecz przy twoim łóżku będzie siedział mól,
Który zaksięguje jak wół
To, co wiemy już
[Zwrotka 6]
I wszyscy znają ten twój zapaszek
I się zakładają, jak wcielasz im cel,
Od krwawego krzyża na Górze Czaszek
Do plaży na półwyspie Hel
Wszyscy wiedzą, że przemija ten świat,
A Najświętsze Serce jest pełne łat
Zaraz pęknie jak Albert brat,
Totus Eium już od lat..
[Refren]
Wszyscy wiedzą, wszyscy wiedzą
Tak to jest
Wszyscy wiedzą
Wszyscy wiedzą, wszyscy wiedzą
Tak to jest
Och, wszyscy wiedzą
Wszyscy wiedzą, wszyscy wiedzą
Tak to jest
Wszyscy wiedzą
Wszyscy wiedzą, wszyscy wiedzą
ŚNIEŻYNKA I STRACH
(Dialog na cztery kopyta)
[STRACH]
Przyszłaś do mnie dziś rano
I obrobiłaś jak sztukę mięs.
Tylko facet ci powie, jaki to
Delikatny, jaki czuły gest.
Tyś w lustrze jest odbiciem mym,
Krwią z mojej krwi, poznam cię we स्नेह,
Bo kto inny by mnie zechciał wziąć
W tysiąca swych pocałunków toń?
(Dla tych, którzy przywitali mnie)
Nieważne, że droga nam dłuży się,
Nieważne, że pod górę wciąż,
Nieważne, że księżyc już zszedł
I zapanował mrok.
Nieważne, że gubimy szlak,
Spisane jest, że spotkasz mnie.
Na pewno mi mówiłaś tak
Na pocałunków dnie.
I kocham cię, gdy na słońca blask
Jak lilia otwierasz płatki swe,
A ja – to na wróble strach,
Którego smaga deszcz.
Strach, co strachliwie kocha cię,
Choć ma z lumpeksu twarz,
Ciało i wszystko, czym był i jest,
Aż do pocałunków dna.
Wiem, że znasz ten kłamstwa smak
I oszustw bez zbędnych słów:
Nauczyłaś się operować tak
Na kolanach ojca i u matki stóp...
Ale czy musiałaś się bić,
By ulicę w ogniu przejść,
Jeśli całe to nasze mieć i być
Wisi u pocałunków tajnych miejsc.
Numerki, odwyk i jasna rzecz:
Wracam na Square du Blues.
Chciałbym rzucić już tę robotę, lecz
Podchodzi mi już do ust.
Lecz o tobie myśl daje mi nabrać tchu,
A akta sprawy twej kompletne są,
Brak tylko w nich tego, czego nie zdziałałem tu
Płynąc w pocałunków głąb.
Nieważne, czy masz moc sił i dóbr,
Czy opuściła cię moc,
Czy napiszesz te kilka słów,
Które słowiki cytują co noc.
Nieważne, czy masz zaszczyt robić w HR,
Czy nieregulowany czas,
Rzucasz życie w kąt, bo masz
Przeżyć pocałunków tysiąc pięć.
Biegną poszły, a dziewczyny młode są,
Bieg ten jest szansy wart.
Los bierze stronę twą,
Lecz szybko kończy się fart.
Wezwanie: masz być jak widz
W kinie, co twą pyrrusową klęskę gra,
Lecz żyjesz, jak gdyby nigdy nic,
Odbijasz się od pocałunków dna.
Słyszę głosy ich na kufla dnie,
Co czasem tak woła mnie.
Jak ta orkiestra, co cover gra – czyżby to moja pieśń?
Lecz gwardia nie cofa się;
Gdy woła to, co kochasz, serce odpowie na zew,
Choćbyś oddał tu swój życia skok,
Tak świadczą nasz czas, nasza krew
I tysiąca pocałunków twych mrok.
Tak wiem: musiałaś kłamać
I oszukiwać bez słów:
Tak jak gdy ojciec na kolana cię brał,
A matka tuliła do stóp...
Wiem, że musisz tak kłamać im,
By system ograć, zamiast się położyć na wznak,
Lecz majątek nic nie gwarantuje ci,
Gdy Cnota i Podstęp zerwą pakt.
Prawdę wpędzili w szok, piękno wypędzili na bruk,
Styl dawny ma dziś naftaliny woń,
Bo Duch przeszedł przez próg
W tysiąca pocałunków toń.
A Wewnętrzne Światło twe, co
Nie ma równych i ma gest?
Garbię się w kolejną noc,
Po tysiąca pocałunków kres
Zaklinam los, nastrajam głos,
I wracam na Avenue du Blues.
Chciałbym rzucić to, lecz nie mogę, bo
Jestem za cienki tchórz.
Lecz czasem, gdy noc grzeczna jest,
A my potulnie zapijamy żal,
Burzymy się, zbieramy zabawki serc
I odchodzimy w pocałunków dal.
Tym pachnie ta o tobie myśl,
Mam o tobie komplet akt –
Poza tym, co mi nie umknęło dziś
W pocałunków niski takt.
Grałem z Dizem raz i z Dantem też –
Brak mi było tego ich „coś”,
Lecz raz czy dwa przygarnęli mnie,
Wciągnęli w pocałunków blues.
Odstawić wino chcę, jak Bóg chciał,
Wchodzę w parkietu tłum gęsty jak w dym.
Zespół wpadł już w weny twórczy szał,
Serce nie cofnie się przed morzem win.
Może musiałem jechać drogi szmat
I obietnic tysiąc złamać, lecz
Rzuca się wszystko, ot tak,
By przeżyć twych pocałunków treść.
Teraz jesteś jak Anioł Śmierć,
Potem jak Parakleta szał,
Czasem jak Zbawiciela Dech,
Potem – w Belsen stos ciał.
Nie ma odwrotu już od miłości gróźb,
Czy meta to skoku w bok –
Jak zaświadczono czasem i krwią
W pocałunków równy krok.
Przyszłaś do mnie tu skoro świt,
Przyniosłaś słowo jak ciała strzęp.
Tylko człowiek powie ci, że to nie wstyd,
Tak delikatnie, czule zrobić wstęp.
Tak delikatnie, czule w materię wejść.
Tylko mężczyzna wie, nawet bez przejść,
Że przynieść miłość jak kwiatu pąk –
To przyjść bez pustych rąk.
[ŚNIEŻYNKA]
Tyś mój brat z lustra, krewny mój
Z najczarniejszych snów.
Kto, jak nie ty, by dał mi znój
Podróży w tysiąc pocałunków znów?
Czekałam, aż otworzysz się
Na ulic skwar. Jeden z wielu tak...
A ja jestem jak kula śnieżna łez,
Tocząca deszczu z deszczem ślad.
Topniejącą miłością wciąż kocham cię
I fizis tą z drugiej ręki –
Całą sobą, wszystkim, czym chcesz,
Tysiącem pocałunków namiętnych.
Cała ja, aż do granicy mórz,
Przeniknięta przez seks,
Widzę, że oceany tu wyschły już
Modliszce, co we mnie jest...
Docieramy na dziób,
Syreną daję znak, że twej floty wrak
Ma mi się rozbić tu
Na tysiąc pocałunków. Odzewu brak.
Przychodzisz do mnie co noc
I ubijasz jak stek,
Lecz baba powie ci, że większą moc
Ma czułych obelg stek.
Tyś mój w krzywym lustrze wizerunek jest,
Jesteś jak koszmar śniony dzień w dzień,
Jak zapomniany chrześniak, co już wchodząc w sień,
Woła na ratunek i składa ci
Na czole obśliniony pocałunek.
(Dla tych, którzy mnie powitali w tym...)
Weszliśmy tu nie do siebie jak w dym,
Wgryźliśmy się w seks jak w steak tartare.
Sami, choć dwoje nas jest, bo chce nam się wbić
W ten słodko-kwaśny smaku czar...
Mój bliźniaku z lustra, mój bliski krewny,
Poznałbym cię przez sen.
Kto, jeśli nie ty, przyjąłby mnie
W tysiąc pocałunków namiętnych?
Wzdychamy na los; poprawiamy włos
I wjeżdżamy na Autoroute du Blues.
Próbowaliśmy rzucić to nasze coś –
Cóż, na inny rejs sił nie mamy już.
Lecz śnieżynka i strach wciąż mają to... cóż,
Miast miłości – z wyprzedaży twarz,
Miast szału ciał – goryczy czar,
A pocałunków czar dna dosięgł już.
Lecz gonitwa trwa, wieczór młody wciąż,
Śnieżynka i Strach wciąż nie są bez szans.
Za chwilę wygramy, a potem raut –
Dzisiaj zacznie się nasza passa pass!
A kiedy wezwą nas, byśmy zdali rzecz,
Jaką im odpowiedź dasz?
Jakie życie? Życie poszło precz.
Pocałunki? Ważne, co w kieszeni masz...
A kiedy mnie wezwie On, bym spowiadała się
Ze stanu, w jakim jest cały ten kram,
Odpowiem: życie? Życie przeszło w cień,
Lecz tysiąc pocałunków w kieszeni mam.
Przyszliśmy tu w ostatnie dni,
Podtarliśmy się o Twego Słowa strzęp.
Skalaliśmy wszystko, to co dałeś Ty,
Na Twą czułość ogarniał nas śmiech.
Lecz delikatnie chcemy wciąż w tę materię wejść.
Wiemy, przeszedłszy przez ucho Twych przejść,
Że miłość trzeba nieść jak kwiatu pąk –
I do Ciebie przyjść bez pustych rąk.0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 43 odpowiedzi
- 896 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 899 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 666 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 424 wyświetleń
-
- 26 odpowiedzi
- 534 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@wiedźma @andrew @Leszek Piotr Laskowski @hehehehe dziękuję WamZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez hehehehe · Opublikowano
A Łada biaława? Dalila dawała i badała A i Noela Łada i biała? I biadała Leonia -
Przez Marek.zak1 · Opublikowano
Mądrze i refleksyjnie. Co znaczy "życie pełnią" to do dyskusji i temat na kolejny wiersz. Pozdrawiam -
Przez Antoine W · Opublikowano
@Leszek Piotr Laskowski i za to (serducho) także... @Leszczym Oj dzięki. A najbardziej za tych, co podziękować nam już nie mogą... -
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się