Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Oblicza nienawiści

egzegeta
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

egzegeta

egzegeta

Opublikowano
Opublikowano

pięcioletnia wietnamka bez oczu inne też
dzieci bezradności i cynizmu
mieszanki pomarańczowej (Agent Orange)
- szukamy życia poza Ziemią

w Srebrenicy żółtodziób gwałci
koleżanka z podwórka już nie jest
Bogu ducha winna - jedna z ośmiu tysięcy
- internet łączy ludzi

w Ruandzie muchy tse tse nie zlikwidowano
w sto dni milion tutsich rzeki płynęły
trupami w dołach kloacznych śmierdziało
- telefon komórkowy jeszcze bardziej łączy

trumny z dykty w najmniejszej dziewczynka
buldożer zakopuje Libańczyków
zginęli od izraelskiego pocisku
- sukces poznania genomu ludzkiego

skrzyżowanie czerwone światła luksusowe audi
Depeche Mode z Agent Orange łaskocze znudzonych pasażerów
- jeżeli ktoś to słyszy niech mi pomoże
na ludobójstwo mają pytanie – gdzie jest Bóg

On w zamyśleniu
– dałem mu wolną wolę i zakaz zabijania



11 sierpnia 2007

1
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



że super, to ewidentna przesada
ale wiem - sympatia do mnie wzięła górę na merytoryczną oceną :))

A dychotomia celnie zauważona, tylko nie wiem czy zastosowana forma dobra ...
bo to mój pierwszy taki wybryk "literacki" :)

Dziękuję Ci Panno Beatrycze
Pozdrawiam
PannaBeata

PannaBeata

Opublikowano
Opublikowano

No może pierwszy wers bym zmieniła na:
pięcioletnia wietnamka
inne dzieci też bez oczu /lub bardziej na/ reszta też bez oczu.
Sympatia jest nie lada, ale wiersz nic nie poradze i tak mi się bardzo podoba. Pozdrawiam:)

Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano
Eeee zbombardowałeś utwór,
żadna odp. nie była dobra, bym go jakoś
wyszczupliła, nie pomijając najważniejszego
przekazu autorskiego, może podzielić na
sceny, jak tam życzysz sobie:)
pozdrawiam
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie Beatko, dzieci bez oczu to nieliczne przypadki choć najbardziej tragiczne,
najwięcej dzieci ma zniekształcone kończyny, kształt czaszki, twarz.
Trochę skróciłem
Dziękuję Ci serdecznie
pozdrawiam
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jeśli tak, to bardzo niedobrze.
A wiersz? A

Pozdrawiam.

i Tobie Żubr też wielkie dzięki za odwagę zabrania głosu,
cały czas coś tam zmieniam, mam nadzieję, że dopnę swego
bo z obranej "drogi" nie zamierzam się wycofać.
W końcu ile można o miłości, zazdrości i kolcach storczyka :)
Zbyt wyczulony jestem na krzywdę, a tym bardziej niczym nie usprawiedliwioną
nienawiść do bliźniego.
Dla mnie gratką nie lada - do wykorzystania w tym temacie - jest nazwa trującej substancji chemicznej w wojnie wietnamskiej Agent Orange i taka sama nazwa utworu instrumentalnego z gatunku protest song grupy Depeche Mode.
To tyle

Pozdrawiam
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Judytko
dobrze mi napisałaś
i żebyś wiedziała, że zaraz przystąpiłem do diety odchudzającej :)
Nie wiem czy zauważysz, ale coś tam wyleciało :)

Pozdrawiam
i też bardzo Ci dziękuję

PS. Ale na pewno nie odchudzę do takiej postaci
jak to Ty preferujesz, nie lubię takich kościstych, wklęsłych modelek:))
Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Judytko
dobrze mi napisałaś
i żebyś wiedziała, że zaraz przystąpiłem do diety odchudzającej :)
Nie wiem czy zauważysz, ale coś tam wyleciało :)

Pozdrawiam
i też bardzo Ci dziękuję

PS. Ale na pewno nie odchudzę do takiej postaci
jak to Ty preferujesz, nie lubię takich kościstych, wklęsłych modelek:))

"a On w zamyśleniu?" preferowałabym do względnych kształtów;)
wg gustu:), pozdrawiam
IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

chyba odchudziłeś zanadto....
czytałam wielokrotnie ale nie mogłam zdobyć się na konstruktywny komentarz
piszesz o sprawach, które najchętniej spychamy z wizji (przeważnie migawki w tivi przed wieczorną rozrywką - o ile w ogóle mamy na to czas) - to się dzieje gdzie indziej, inna rzeczywistość....zupełne science fiction... mamy swoje sprawy...
po pierwszym (drugim i trzecim -też) czytaniu miałam skojarzenia z prozą F.Clifforda - kilka wątków prowadzonych jednocześnie, które znajdują wspólny finał - to mi się podobało
wątpliwości natury, że zbytnio rozgadane, mało poetyczne (?)... sama nie wiem...
teraz patrzę na poprawki i czegoś mi brakuje
szkoda, że nie umiem pomóc
ale trzymam kciuki, bo wierzę że dojrzeje
w końcu jesteś egzegetą, no nie...?
:)))

egzegeta

egzegeta

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



INeczko
bardzo pomagasz takim właśnie komentarzem
Jestem Ci bardzo wdzięczny.
A główkować nie przestaję i chyba bardziej odchudzać juz nie będę
ale spróbuję cos jeszcze zmetaforzyć :))
Dziękuję Ci stokrotnie
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

jeszcze do INki
piszesz o migawkach w TV, a migawki z portali internetowych ?
bliska mi osoba powiedziała, że tego wiersza nie może czytać, bo okropne
to jej posłałem zdjęcie,ktore mnie zainspirowało do napisania /niżej adres/
A Ruanda Hutu i Tutsi, Bałkany, to tylko współczesne tragedie wcale nie mniejsze niz okropności II wojny swiatowej. Ten świat jest piekny, ale i strasznie pokręcony wynaturzeniem, nienawiścią, chciwością etc.

http://wiadomosci.onet.pl/61404,8,21,pokaz.html

Pozdrawiam :))

IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

Egze, wszelkie migawki...
z moim aktualnym postrzeganiem rzeczywistości już się rozprawiłam ;)
http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=58939
http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=59250
takie - resume
przynajmniej na jakiś czas
tak sobie myślę, że zanim zacznie się zbawiać świat najpierw trzeba zbawić samego siebie ;)
czasy burzy i naporu mam za sobą (chyba?) ;)
może jeszcze nadejdzie jakaś refleksja ? - kto wie...;)
za Ciebie i wierchołka trzymam kciuki
moim zdaniem poezja definiuje zjawiska
a zdefiniowane - staje się poniekąd oswojone ;), bardziej czytelne
i chyba wtedy łatwiej stawić mu czoła
- ale nagadałam...;)
:)))

egzegeta

egzegeta

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



In
co Ty kurcze, filozofka czy adwentystka dnia siódmego :)
a tak a propos - czuję się zbawiony - szczęśliwą gwiazdą
pomyślnym, udanym żywotem; mało - jestem człowiekiem szczęśliwym
czuję się spełnionym w swojej roli jaka mi przypadła u boku nieuleczalnie chorej żony.
Może dlatego tak empatycznie odbieram nieszczęścia innych.

Czy poezja definiuje zjawiska ?
Jeśli Kobieta jest zjawiskiem,
to kilka moich wierszy definiuje - może niezbyt udolnie - TO ZJAWISKO.
Piękne , wyjątkowe ZJAWISKO :)
Dzięki INko ;)

PS. Nie wiem jak uszły mojej uwadze Twoje wersowane przemyślenia
podane w w/w linku, naprawdę nie wiem. A b. dobre
i w mojej tonacji, choć zdecydowanie z klasą zakręcone:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Ostatnio w Warsztacie

    • Michał Pawica
      FRÈRE COHEN V:

      MÓJ SZLOCH NAJ!


      Kochać cię to nie był trud
      Nie trzeba było silić się zbyt
      Kochać cię to nie był znój
      Ja piąłem się do twych ud
      A jemu zbyt szybko opadł mit 
      Och, mój ból, ból cud


      Wzięli cię na posterunek
      Nie pytałem, dlaczego, jak
      Nie wołałaś na ratunek
      Nie myślałem dlaczego tak
      Miał cię przez chwilę na wznak
      Och, mój o mój męki szlak


      Wszyscy chłopcy machają
      Próbujesz im w oko wpaść
      Wszyscy chłopcy wołają
      Chcesz czułą chwilę skraść
      Miał cię na liście "Na zaś"
      Och, mój deszczowy płaszcz?


      Kochać cię łatwo przyszło mi
      Lekko też odeszło w dal
      Kochając, byliśmy ciężcy, źli
      Serca były harde od dni
      Mieliśmy się przez parę chwil
      Och, mój ból, twardy jak stal

       


      (Opuszczanie zielonych rękawów)
      WRZESIEŃ, WRZESIEŃ, I CIĄGLE WRZESIEŃ


      Wojna w klęskę zmieniła się
      Traktat jest spisany krwią
      Lecz nie wpadłem im do rąk:
      Przekroczyłem linie swe


      Bardzo chcieli złapać mnie
      Lecz im zbiegłem i jak zbieg
      Żyję tu, w dzielnicy złej,
      Pod przykrywką szpieg


      Musiałem iść, całkiem sam
      I życie porzucić swe
      W szafie zbiór szkieletów mam,
      Lecz nigdy nie znajdziesz gdzie


      Snuję życia wątek, a w nim
      Tam fakt, a tu mit
      Kiedyś miałem imię lecz
      Nieważne to, poszło precz


      Nieważne to
      Nieważne co
      Ponieśliśmy zwycięstwo
      A akt spisano krwią
      Nie wpadłem do ich rąk
      Chodzę po linie Być


      Jest prawda, co ma żyć
      I ta, co ginie w mrok
      Nie wiem, w którą mam iść
      Lecz nieważne to


      Bo twój triumf miał
      Tak miażdżącą moc,
      Że niektórzy z nas
      Myślą, jak zachować choć


      Strzęp kronik o tym, jak
      Odbywamy marny byt swój;
      Beret, znoszony płaszcz
      Łyżkę nóż i stół


      Igrzyska i chleb
      W które gladiator gra
      Kamień, który rzeźbiarz tnie
      Pieśni ku chwale, niech trwa..


      Nasze prawo to wciąż
      Pokój, rozumie, że
      Chociaż strzela mąż
      Żona kule nosi mu


      I wszystko to w duszy mej
      Wyrazy, co obrazem są
      Słodkiej obojętności tej
      (Są tacy, co miłością ją zwą)


      Jej wysokości czczonej w krąg
      Niektórzy mówią na nią Los
      Lecz mieliśmy nazwy, co
      Ciut bardziej intymne są


      Nazwy te co wchodzą w głąb
      I tak prawdziwe są,
      Że dla mnie są krwią
      A dla cieby jak proch


      Nie potrzeba nam
      By uchowały się
      Jest prawda, co żywa jest
      Prawda, co żyje w nas...
      I ta, co umiera bez dram


      Nieważne, z kim
      Nieważne, czym
      Żyję życiem tym
      Które zostawiłem im


      Zabić wciąż jest wrogiem mi,
      I Nienawiść obcą też,
      Chciałem nauczyć się kochać je,
      Lecz całkiem nie wyszło mi


      Raz chciałeś mnie oddać im
      Lecz to nie dziwi mnie -
      Stajesz wciąż po stronie tych,
      Którymi gardzi serce twe


      Twoje serce było o tu
      Tu gdzie rój much masz
      To jest kuweta Twych ust
      A to twoja miska kłamstw


      Dobrze służysz im, wiem
      Lecz nie dziwi mnie to
      Oni to twoja krew
      A Ty - ich z kości kość


      Nieważne, gdzie
      Nieważne, że
      Serwujecie historii bieg
      W pasztecie faktów i kłamstw
      Do was należy świat
      Więc to nieważne i tak


      Nieważny klan
      Nieważny świat
      Żyję pełnią mych lat
      I pełnią każdego dnia
      Przez przestrzeń i czas
      Nie dam ich rozdzielić wam


      Moja kobieta sprzyja mi
      Me dzieci pójdą za mną w noc
      Ich groby bezpieczne są 

      Od horroru takich jak wy
      Od upiorów snów złych


      W głębiach pocałunków ich
      Korzeń mocno wbity mam
      Żyję wciąż pełnią dni
      Które zostawiłem wam


      Zostawiłem igrzyska o chleb
      W których nasz żołnierz grał
      Kamień, który grabarz tnie
      Piosenki, pisane na chwał..


      Lewo ponad prawem, zabawa trwa
      Pokój to wojna, wojna cały czas
      Chociaż strzelam ja
      Kule robi Diabeł w was


      Bo ważne, z kim
      Ważne Iść
      Żyć całym życiem swym
      I nie oddać go za nic
      Ani Berlin, ani Rzym, ani Krym


      Jak ty, co z Zabić zrobiłeś fach
      Chciałem go uczynić kompanem mym
      I nienawiść też, lecz tak chciał traf
      Że całkiem nie wyszło mi


      Raz przedstawiłeś mnie im
      Próbowałeś, bo wiem, że -
      Stajesz wciąż po stronie tych,
      Którymi gardzę.


      Je t'aime,
      L. Cohen


      PACTUS DIABOLICUS


      Znam cud przemienienia w wino wody stągw
      I obrócenia go w wodę znów, więc daj,
      Bym, zasiadłszy do twej uczty w tę noc,
      Wreszcie dostąpił Lucy in the Sky


      Stwórz pakt, gdzie będę mógł złożyć podpis swój
      Jestem wściekły i zmęczony wciąż
      Więc ześlij taki pakt, ten traktat, co na zawsze już
      Zwiąże kochanie me z miłością twą


      Pękł nowy wiek, więc ulica tańcem gra -
      Duszę zaprzedaliśmy, lecz jesteśmy wolni już
      Tylko jedno z nas było naprawdę - ja
      Tak mi przykro, lecz to nie ty, to Twój duch


      Nie powiedziałem słowa, odkąd odeszłaś w dal,
      Którego kłamca by nie powstydził się
      Nie mogę uwierzyć, że idą zakłócenia fal
      Byłaś mą ziemią, mym "przy zdrowych zmysłach jest"
      Byłaś Dedalem moich lat


      Pola wołają - pękł nowy wiek!
      Duszę zaprzedaliśmy, lecz jesteśmy wolni już
      Tylko jedno z nas było naprawdę - ja
      Ty to nie ty, tylko Twój duch


      Tylko jedno z nas było prawdziwe - to byłem ja


      Mówią, że, grzechotnik gorzko żałował za swój grzech
      Zrzucił łuski, by znaleźć, że w środku wciąż wąż jest...
      Ale narodzić się na nowo to w obskurność wejść
      Jad przenika samą ciała treść


      Stwórz pakt, gdzie będę mógł wreszcie złożyć podpis swój
      Jestem ciągle wściekły i zmęczony każdym dniem
      Więc ześlij taki pakt, ten traktat, co na zawsze już
      Przywiąże mnie do miłości Twej 


      Jestem zły i cały czas zmęczony
      Chciałbym, by był traktat albo pakt
      Między tym co ocalono
      Z naszej miłości, z wpisem do akt

      ───

       

      0

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...