Krzysztof Opublikowano 7 Sierpnia 2007 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Sierpnia 2007 w oczach ludzi przerastam słabości i w życie wierzę jak nikt wokół i jeśli wierzyć w to że każdemu w życiu swoje to ja jedynie chcem być poetą pragnę mówić i słowem serca zapalać lecz smutne to że nikt nie wierzy słowom a gdy widzi jak żyję tylko pyta wzrokiem jak to robię skąd tyle sił czerpię a jak próbuję coś wytłumaczyć nikt nie wierzy słowom i smutno że obojętnością uczą mnie milczeć
Waldemar Talar Opublikowano 7 Sierpnia 2007 Zgłoś Opublikowano 7 Sierpnia 2007 tak Krzysztofie masz rację większość z nas wieży tylko w czyny a nie słowa, prawda to bolesna ale prawdziwa. Wiersz ciekawy i według mojej oceny bardzo dobrze się czyta, jest zrozumiały. pozdrawiam Waldemar
Rafał_Leniar Opublikowano 7 Sierpnia 2007 Zgłoś Opublikowano 7 Sierpnia 2007 Jak dla mnie to zamysł jest, ale to opowiadanie, relacja z pańskiego życia. A nie wiersz.
Krzysztof Opublikowano 7 Sierpnia 2007 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Sierpnia 2007 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. tak już jest, więc warto mówić o tym :) dzięki pozdrawiam
Krzysztof Opublikowano 7 Sierpnia 2007 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Sierpnia 2007 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. rozumiem, co chcesz powiedzieć, więc się nie sprzeczam ale właśnie ostatnio próbuję tworzyć coś w taki sposób może coś nowego z tego wyniknie zastanowię się pozdrawiam
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się