Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


na wielkich kołach
patrzył w okno telewizora
marzenia błądziły
gdzieś między okładkami powieści
a albumem fotograficznym

mierziła wstrętem
litość
a bardziej ta
sztuczna
niczym bicie serca
gwizdy oddechów
i wiele pozostałych funkcji




nie dość
że na chwile
to jeszcze
na ćwierć gwizdka
[sub]Tekst był edytowany przez Michał Kowalski dnia 01-08-2004 00:12.[/sub]
Opublikowano

Tekst, dla mnie, szczególny. Czy dobrze domyślam się, że podmiot to "na chwilę" i to "jeszcze na pół gwizdka"?
Jeśli tak, to jak każdy, nawet ten, który nie wie o tym, że podarowano mu chwilę. Bo czas - ponoć - tylko w nas i tylko ten, a nie inny.
Chyba odbiegłam od tematu, ale należało, by móc wrócić do tych "wielkich kół", które mogą być pewniejsze w docieraniu do tajemnic życia niż szybkie samochody.

Dał mi Twój wiersz, Michale, dużo do myślenia. Dziękuję.

A.

Opublikowano

Witam Michal! przyznam ze musialam sie wczytac ,ale dotarl do mnie
tzn. wyobrazilam sobie osobe na wozku inwalidzkim i wtedy wszystko stalo sie jasne....moze nie o tym myslales Michal piszac, ale ta wersja najbardziej do mnie przemawia (;
pozdr, M+A

Opublikowano

Daniel - "nie przepadam za dodawanymi słowami w nawiasach" - Dziękuję za komentarz. Nawiasy rzecz gustu, ten tu jest potrzebny. Nie wiem tylko czy wiersz się spodobał czy wręcz przeciwnie. pozdrawiam

Joanno, dziękuję, że zajrzałaś. To sukces- że dał do myślenia.

Droga Ewo, co do 2 punktu uważam, że 'życiowych' jest bardzo potrzebne... mam nadzieję, że gdy przeczytasz ten wiersz jeszcze kilkukrotnie zgodzisz się ze mną. Ad 3 - 'jakieś emocje' mówisz, a może jednak wystarczy rozżalenie i rezygnacja? - Ogólnie dziękuję za opinie

Mario- i bardzo dobrze, że przemawia... dziękuję, że poświęciłaś swój czas

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...