Ecce Homo

[Katarzyna Oberda]

Byłeś człowiekiem
Cierpiałes jak człowiek
Ecce Homo

Odkupiłeś winy...
Swą zbawczą krwią
Obmyłeś skażone serca
Ze zmazy grzechu

Ty,który cierpisz
W XXI wieku
W obliczu wojen i kataklizmów...

W biednym co nie ma się gdzie podziać
W samotnym dla którego nie ma miejsca
W więźniu skazanym za niewinność
Poniżonym za wyznawane idee...

W Alkoholiku co sam na własne życzenie
Zadaje ból najbliższym

Młodych co szukają szczęścia...
W narkomanii
Chorych
co nie mogą podnieść się z łóżka
Umierających jak na Krzyżu w Hospicjach
Jesteś człowiekiem

Spójrz proszę i pomóż
Tym co stracili nadzieję
Zbawicielu

[Sylwester_Lasota]

odnoszę wrażenie, że ta modlitwa, bo bez wątpienia mamy tu doczynienia z modlitwą, jest w swej formie tak prosta, że chyba wierszem jeszcze nie jest. do takiej oceny skłania mnie też dość oczywiste przesłanie zawarte w treści. podsumowując: doceniam jako modlitwę, jako wiersz - niestety nie. pozdrawiam serdecznie.

[Mirosław_Serocki]

nie mam nic do dodania.

[magda]

zgadzam się z panem Lasotą. szlif formy (czy treść warta szlifu formy, insza rzecz.... piękny sentyment, pani Katarzyno, może rozprawkę by z tego zrobić...?) można by zacząć od konsekwentnego użycia dużej/malej litery. na przykład. a potem ćwiczyć, ćwiczyć i ćwiczyć :)

pozdrawiam serdecznie,
m.

ps witaj, Mirku :)

[Mirosław_Serocki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ktoś mi konto ukradł

taaaaaaaaaaaaaaaa

[wesoły grabarz]

straszny gniot

[wesoły grabarz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Katarzyno Oberdo, psik psik! /chyba tak się mówi do kota, który wysikał się na dywan/
a może fuj?
proszę tu nie zamieszczać na razie tekstów, ok?

nara