przemijanie

[Anna Jędrzejewska]

ukryć żal
w okruchach
chleba
jak za dobrych
czasów
lepić kulkę
rozgoryczenia
z miękkiego
miąższu
a potem
cisnąć
czarnym gawronom
do pożarcia

[Krzysztof Adam Meler]

Serce mi mówi,
bo myśli nie słucha,
że przemijami jak kulki na równi,
gdzie sinus mnożysz przez charyzmę ducha
i cień tajemny.

Prawda: mijamy -
wraz z czasem skurczonym
chwile schwytane chwilę pamiętamy,
a potem koniec z tym czasem swodzonym,
faliście zmiennym.

Kiedyś: miniemy -
a wtedy to dusza
spłonie jak serce wieszcza w aloesie.

Ale: przetrwamy,
bo życie nas zmusza
kochać gawrony w naszym czarnym świecie.


Ot jak zainspirował mnie, droga Aniu, Twój wiersz. Wady zawsze (się) znajdą, a zawsze przecież można je wydumać...

Pozdrawiam i proszę o ocenę moich wierszy.

[kaja-maja28]

Ładnie to ujęłaś,
Zwykły człowiek przeminie,a Świat zostanie
Czas do przodu gna i nie da się go zatrzymać.
Pozdrawiam milutko

[Cecylia Pierugg]

bedzie, ale nie zachwyca, przynajmniej mnie, bo wiem że stać cię na więcej

pozdrawiam