Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miło jest, gdy wiatr chłodny owiewa ci skronie,
Miło, gdy przez las idziesz, co okryty szronem,
Miło, gdy śnieg się błyszczy. Miło, gdy w mróz tęgi,
z filiżanką herbaty czytasz grube księgi.
Miło też, gdy blask ognia ciemność rozpromienia,
ciepłe ku sobie przyzwać, słoneczne wspomnienia.

Lecz milsze mi Twe, Serce, łagodne spojrzenie
niż wiatr, las, śnieg, herbata, ogień i wspomnienie.

Opublikowano

Rymowanka zimowa choć króciutka na najwyższym poziomie ...
Treść nie wychodzi poza pewien schemat a wydaje się że autor mówiąc tak niewiele , tak wiele ma do powiedzenia ..
Uwielbiam czytać takie wiersze ....
Z pełnym przekonaniem i niewątpliwą radością mogę powiedzieć .... – to jest fajny wierszyk !

Z uszanowaniem L.G

  • 3 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...