Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Tusz obok mnie, czyli rady fachowca

HAYQ
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Muf tu, bez owijania
rur w pakuły
- masz mi przysiąc,
że nie poprzykręcasz!

A...!

Gdy kusz opadnie
z najwyższej póły,
nawet tysiąc
- pryszcz to.
Ale strzały - cmentarz.

Beenie M

Beenie M

Opublikowano
Opublikowano

O tak, podpisuję się pod tym, że HAYQ to żartowniś klasy Q, wystarczy poczytać Jego wierszowane komentarze pod limerykami Henryka Jakowca - niejednokrotnie przednia zabawa :)))

W wierszu tym gra słów czyni go 'duointerpretacyjnym' i to jest cały smaczek tej zabawy, ostatnio bardzo modnej :)))
pozdrawiam serdecznie

HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wow! Dzięki... szczególnie za to Q ;) Nie spodziewałem się takiego komentarza... zwłaszcza, że trafiłem tutaj przez pomyłkę. Miało być w Warsztacie.
Pozdrawiam
HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


... i wzajemnie Beenie, jeszcze raz dziękuję... a za tego "kopa", którego kiedyś od Ciebie otrzymałem - szczególnieeeee ,bo dzięki niemu tu jestem :)
zak stanisława

zak stanisława

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wow! Dzięki... szczególnie za to Q ;) Nie spodziewałem się takiego komentarza... zwłaszcza, że trafiłem tutaj przez pomyłkę. Miało być w Warsztacie.
Pozdrawiam
myslę że warsztat tu zbyteczny, i pomyłka czasem wychodzi na plus, czego wiersz jest dowodem.
świetna gra słów! HAYQ, pod komentarzami j.w podpisuję się oboma rękami!
serdecznosci/ES
HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Też Ci życzę miłych snów, bo jak widzę... nocny Marlett jesteś :-) (też mi się to zdarza).
Nie potrafisz być niemiła, a gdyby nawet... wszelkie krytyki od Ciebie będą dla mnie tylko nauką, więc "dokładaj" ile wlezie. Bardzo dziękuję. Pozdrawiam.
HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Bardzo szanuję Twoje zdanie i uwagi Stasiu, tym bardziej jest mi miło, że tak myślisz.
Obie rączki... bardzo mocno ściskam. :)
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



to był hydraulik a monter szafek kuchennych:

szczelaj kołkami
w betonową ścianę
a potem szafki
do niej mocuj równo

a gdy przeszczelisz
ścianę oraz ramę
to wyjdzie z tego
jedno wielkie g......
:))

pozdrawiam Jacek
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
Opublikowano

Hay Q
aleś wywinął zmyślngrosłów:)
ale co to za fachowiec - bo te mufy to do jakich rur może 3/4 cala?

jako wzrokowcowi cały czas te "kusz" mi nie leżały
dopiero po wczytaniu zaskoczyłem:)
Fajne to to:)
Pozdrawiam

HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wzrokowcem... wiadomo;)))) każdy facet tak ma.
A pro pos, wczoraj słyszałem taki tekst: "odkąd pan Putra wąsy zgolił, jakoś mniej denerwują mnie jego wypowiedzi... chyba wzrokowcem jestem" ;)))))))) Wiem, może nie śmieszyć, ale ja uwielbiam Monty Python'a.
Dzięki i pozdrawiam.
zak stanisława

zak stanisława

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wzrokowcem... wiadomo;)))) każdy facet tak ma.
A pro pos, wczoraj słyszałem taki tekst: "odkąd pan Putra wąsy zgolił, jakoś mniej denerwują mnie jego wypowiedzi... chyba wzrokowcem jestem" ;)))))))) Wiem, może nie śmieszyć, ale ja uwielbiam Monty Python'a.
Dzięki i pozdrawiam.
ale i tak najlepszy był sms z laską...he he jak słyszysz jeszcze sie śmieję....

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Simon Tracy
      Errare humanum est

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      "In uno corpore duo reges perpetuo bellant."   "Errare Humanum Est"   Dawno temu, to miejsce  było skrawkiem ziemskiego Edenu. Malowniczy krajobraz, skaziły cienie flag, proporców i włóczni. Końskie kopyta zryły świeżą trawę  a blaszane stopy rycerzy zgniotły opór powojów, ostów i maków. Lecz ta bitwa była  niezwykle ważna i potrzebna. Decydowała o  strategicznej pozycji hegemona. O nowym kierunku rozwoju. O życiu w dostatku  lub niewoli w kajdanach.     Umysł był tym który się bronił. Zimny, analityczny, szczegółowy  i do bólu drobiazgowy. Każda strategia. Każdy plan. Był przemyślany i doprowadzony do perfekcji. Musztra wojsk, trwała nieustannie. Bez względu na pogodę czy porę dnia. Jego wojska były znane  z okrucieństwa,  braku litości  i walki do ostatniej kropli krwi. Cyborgi a nie ludzie  o wyłączonych uczuciach. Na godłach chorągwi jazdy ich sentecja. Quidquid agis,  prudenter agas et respice finem. Każda lekkość bytu czy obyczaju, karana jest tu śmiercią. Kat jest ich ramieniem sprawiedliwości  a kostucha najbliższym przybocznym. Jest to kraj filozofów, myślicieli, mistrzów duchowych, rojalistów  i twardych, pozbawionych złudzeń osób.     Serce było agresorem. Jak zawsze. Dzikie to wojska a raczej zgraja. Zagony tubylców, wychowanych na  złotej wolności, czystym powietrzu  i życiu chwilą. Żyli w namiotach. Małych otoczonych ostrokołem wioskach gdzie jedynym panteonem  była indywidualna fantazja. Czcili bezbożne praktyki. Co dzień inna kobieta,  inna potrzeba, zachcianka. Amor vincit omnia. Tak zwykli powtarzać między sobą. Byli nieobliczalni, nieodgadnieni w czynach. Zabijali w imię miłości  i za nią gotowi byli ponieść ofiarę. Kochali ich bogowie, aniołowie, artyści i poeci. Lecieli zawsze  jak na niewidzialnych skrzydłach. Robili rzeczy wielkie acz głupie. Rozsądek był u nich karany wygnaniem. Wstrzemięźliwość pomijana milczeniem. Kochali po równo. Wino, śmiech i kobiety.     Starli się w tym miejscu. Komórki umysłu i serca. Bitwa była krwawa  i pozbawiona nawet krzty  honoru czy miłosierdzia. Dobijano rannych,  tratowano pozbawionych broni. Rozsieczono wielu dumnych bohaterów. Trwało to wiele dni i nocy. Gdy krzyki, pieśni i rozkazy ucichły. Ciała rozognione rozkładem, utworzyły doczesny kobierzec.     Nie wygrał nikt. Choć to obrońcy ponieśli dotkliwsze straty. W ramach rozejmu,  najeźdźcy wymusili na władcy umysłu, niesamowitą zniewagę. Przyjęcie do swego pałacu  najpiękniejszej córki króla serc. Umysł bronił się zaciekle. Ale musiał pojąć ją za żonę. Uległ temu koniowi trojańskiemu, wprowadzonemu zdradliwie do pałacu. I wreszcie pokochał ją tak  jak kochał swą dumę.     A to miejsce bitwy. Jak widzisz teraz jest tutaj las. Cichy i mroczny. Wyrosły tu przedziwne gatunki drzew. Niektórzy twierdzą, że wykiełkowały wprost  z ciał martwych wojowników. Ich liście ronią perłowe, słone łzy. Szmer wichru zdaje się krzykiem poległych. Kory ich pomarszczone nie czasem  a słowami miłosnych wierszy. W świetlistych koronach, połyskują złote freski. Aniołowie tańczą z mędrcami. Śmierć gra w kości z Bogiem. Nocami płoną tu błędne ogniki dusz. To pozostawieni na wieczną wartę trubadurzy. Okaleczeni, kalecy, ślepi. Snują się po dukcie jak dziki gon. Śpiewają głośno  to o miłości to znów o śmierci. Raz straszą to znów pocieszają, poetów i kochanków  którzy stracili rozum przez serce. I snują się wraz z trupą po lesie. Szukając sensu  w wiecznej, ludzkiej sprzeczności.            
    • andrew
      już tylko słońce

      Przez andrew · Opublikowano

      @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Benjamin Artur
      Z tęsknoty...

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      na saksofon, bas i tęsknotę   Z tęsknoty budzę się. Z tęsknoty kradnę czas. Z tęsknoty widzę cię, jak korytarzem gnasz.   Z tęsknoty do ciebie łbem o parapet walę. Jest jakiś kres miłosnych scen… jest jakiś kres.   Z tęsknoty buduję zamek, poskramiam czas. Z tęsknoty widzę cię, jak korytarzem gnasz.   Z tęsknoty cię zamknę, uwiężę cię w nim. Z tęsknoty do ciebie już nawet nie będę pił.   Ile razy w samotności sam byłem… Ile razy w samotności sam byłem.   Z tęsknoty do ciebie łbem o parapet walę. Jest jakiś kres miłosnych scen… jest jakiś kres.        
    • Kwiatuszek
      Diabły dziś bogami.

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski Bardzo mądry przekaz. Piękny wiersz. Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Konrad Koper
      Gry uczą:

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Nie ubóstwiam piłki... Ale uznaje !!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...