Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

moje miejsce na ziemi
jest wyjątkowo
kurewskie

niewinna biel
politycznych
zębów
i czerwień szlachetna
spódnic pod latarnią

nie wiadomo tylko
do czego przypiąć
błękitną krew wojowników

królewską

Opublikowano

Jedno "kurewskie" niepotrzebne, a polityka i prostytucja to synonimy wg mnie - chociaż z wybitnymi wyjątkami.
Tytuł trochę odstręczał, spodziewałem się liryka, a tutaj niespodzianka. Na mały plus, dlatego, że jest nerw, trochę temat (i treść) obiegowy jednak.
Pozdrawiam.

Opublikowano

No i co my tu mamy za kolorki - biały /ząbki polityków
-czerwone/spódnice kurew
-niebieska/krew królów
no to jeszcze tylko Marsylianki brakuje.
"Z matki obcej,krew jego dawne bohatery.."Książę Pepi , Legia Honorowa Olbrychskiego.

Od kiedy właściwie nie mamy w herbie "amarantów"? Czy to komuna nam je zeżarła,czy Dziadek nie dopilnował? "Niech mi powie kto ma chęć
i kto chce być ze mną szczery.."
ząbeczki polityków są zawsze, jako ponadczasowe.
Co to ma wspólnego z omawianym wierszem?A co,nie ma?
"Skumbrie w tomacie,brzdęk!"
Pozdrawiam L.

Opublikowano

Jak to się teraz mówi Kurestwo Polskie. żaden historyk sie nie kapnie jak będziemy tak sobie mówić.
Wszyscy narzekają" Polska nierządem stoi". Jakie to dzisiejsze wacławie Potocki. Może trzeba wrócić do "słoń, a sprawa Polska" a będzie trochę lepiej.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...