Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

moje miejsce na ziemi
jest wyjątkowo
kurewskie

niewinna biel
politycznych
zębów
i czerwień szlachetna
spódnic pod latarnią

nie wiadomo tylko
do czego przypiąć
błękitną krew wojowników

królewską

Opublikowano

Jedno "kurewskie" niepotrzebne, a polityka i prostytucja to synonimy wg mnie - chociaż z wybitnymi wyjątkami.
Tytuł trochę odstręczał, spodziewałem się liryka, a tutaj niespodzianka. Na mały plus, dlatego, że jest nerw, trochę temat (i treść) obiegowy jednak.
Pozdrawiam.

Opublikowano

No i co my tu mamy za kolorki - biały /ząbki polityków
-czerwone/spódnice kurew
-niebieska/krew królów
no to jeszcze tylko Marsylianki brakuje.
"Z matki obcej,krew jego dawne bohatery.."Książę Pepi , Legia Honorowa Olbrychskiego.

Od kiedy właściwie nie mamy w herbie "amarantów"? Czy to komuna nam je zeżarła,czy Dziadek nie dopilnował? "Niech mi powie kto ma chęć
i kto chce być ze mną szczery.."
ząbeczki polityków są zawsze, jako ponadczasowe.
Co to ma wspólnego z omawianym wierszem?A co,nie ma?
"Skumbrie w tomacie,brzdęk!"
Pozdrawiam L.

Opublikowano

Jak to się teraz mówi Kurestwo Polskie. żaden historyk sie nie kapnie jak będziemy tak sobie mówić.
Wszyscy narzekają" Polska nierządem stoi". Jakie to dzisiejsze wacławie Potocki. Może trzeba wrócić do "słoń, a sprawa Polska" a będzie trochę lepiej.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...