Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ultrasłowa już jako udar
przez tkankę tynku w głąb wielkiej płyty
o której zapomniałeś a ona domem
- nie wychodziłeś?

kuchnia kuchnia - miotają się klątwy
i jeszcze krócej: (przez samo "h")

ultramaryna mandaryna i marynarz
czyli chwila spokoju antena oddechu
kineskop oddechu oddech obrazu
- jakbyś zawsze tu był...

i darcie aż do wdarcia w ściany
i stanie się własnym otoczeniem
otoczakiem

kawałkiem wiertła który złamany i niewyciągnięty
czeka na Dawida

Opublikowano

Wiersz z pasja! Okreslenie-"stanie sie wlasnym otoczeniem-otoczakiem" to swider uuch,swietne. Pytanie-co to za wyrazy na "h"? Chuj? To na ch-,slowianski "chier" -na pewno przez ce-ha..To co na murach sie pisalo bylo z bledem ortograficznym. Fredro to ujal, tyz piknie : "ale kutas,kutas znaczy"!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A to po takim rozjaśnieniu wiem wszystko, tylko pojawiło się pytanie czy oby tytuł wiersza nie powinien nam tego precyzować lepiej, bo odnosząc treść do otoczaka, nawet symbolicznego, nie jesteśmy w stanie (przynajmniej ja) znaleźć tu tego:
"To o polskim Diego, który nie został Maradonną swojego buntu"
ps
metaforyka maradonn mi się spodobała w sumie
;)
pozdrawiam Jimmy
Opublikowano

Była szansa, żeby mój wiersz zagościł na tegorocznej maturze, niestety "układ" ciągle jest silny :-) i nie wyszło. 10 lat to czas przybliżony, bo szczęśliwi czasu nie liczą.

Samo "h":
ludzie kulturalni mówią "chuj"
ludzie naprawdę wk...wieni mówią to samo przez samo "h" - jest dosadniej, bardziej prostacko itd.
Nie wiem tylko jeszcze, czy "u" lub "ó" koreluje ze stopniem agresji.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...