„W męczącym miłosnym letargu…”-improwizacja

[Witold K.]

Deszczu strugi zalewają kraj możliwości.
Kraj pozbawiony miłości,
Lecz pełny finansowych możliwości.

Wszystko ucieka przez palce niczym woda,
A odwaga schowana do kieszeni,
Animuszu nie doda,
Tylko delikatnie w mroku się mieni…

Chciałbym być gdzie indziej- przy Tobie,
Lecz życie skazało na ten wybór
-Najlepszy z możliwych.
Więc jestem tu i pełno myśli majaczy w mej głowie.

Czy kiedy wrócę rzucisz mi się w ramiona,
Czy odepchniesz swym wzrokiem?
Najgorsza jest miłość niespełniona,
Więc błagam by nie była moim wyrokiem.

Deszczu strugi zalewają kraj możliwości,
Zalewają serce schowane w cieniu Irlandzkiego słońca.
Oby nadszedł dzień powrotu i radości,
Oby nie okazało się, że połamie mi on wszystkie kości…

[negatywny poeta]

Wiersz pełen nostalgicznych przeżyć człowieka, który wyjechał w pogoni za pracą, za pieniędzmi, pozostawiając swoją ukochaną... nie podoba mi się zwrot "by nie okazało się, że połamie mi on wszystkie kości…" jakby szukanie rymu na siłę. Ale trzeba przyznać że wiersz jest na czasie i dotyczy większości Polaków;) pozdrawiam i dziękuję za komentarz do wierszu "Żyła". Dodałem nowy wiersz " Natchniony", jakby co to zachęcam do czytania i komentowania.

[Witold K.]

Dzięki za komentarz.Ja mimo wszystko nie myślę że ten zwrot został dodany na siłe-poprostu chciałem pokazać iż mam nadzieję że w dzień powrotu nie okaże się że straciłem wszystko co miałem-miłość.Pozdrawiam