Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Mój widok ze Świnicy

Michał Bartyzel
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
Opublikowano

na Świnicy niestety nie byłem :(. moim zdaniem, pierwszy wers, będący powtórzeniem tytułu, psuje odbiór tej miniatury. proponowałbym więc zmienić... tytuł. np. na "widok". a sam wiersz? moim zdaniem mówi o tęsknocie za drugim człowiekiem (kobietą?). pozdrawiam.

bona

bona

Opublikowano
Opublikowano

Wiersz za krótki, żeby tytuł powtarzać w treści. Ponieważ tytułu już nie można zmienić, wyrzuć pierwszy wers. Ja bym jeszcze pokombinowała. Pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      miraże

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Wiechu J. K. dziekuję - świetne życzenie więc odwzajemniam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 73. Spirala losu

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Narrator to najemnik -nie walczy o ojczyznę, walczy o żołd i przetrwanie. Dzięki temu jego obserwacje są chłodne i niemal reporterskie. Widzi potęgę Dariusza („Armia jak morze”), ale jednocześnie dostrzega jej słabość. Szeregi są „piękne jak mozaika” - świetne określenie wielonarodowościowej armii. Wszystko pryska przy „pierwszym krzyku” - bitwa diametralnie zmienia ten obraz.   Tytułowa „spirala” sugeruje fatalizm. Pytanie „Ile razy jeszcze?” to czysta filozofia. Wojna jest tu niekończącą się lekcją, której ludzkość (lub jednostka) wciąż nie potrafi odrobić.   Ostatnia strofa jest świetna! Picie wody w obliczu śmierci urasta do rangi rytuału. „To może być ostatni , smak tego świata” - motyw carpe diem w wersji tragicznej. Żołnierz nie myśli o chwale, ale o tym, jak smakuje woda.   Lubię te filozoficzne teksty, mają niezwykłą uniwersalność i  mądrość.    Armia to wielka mozaika, ułożona z tysięcy istnień przez kogoś, kto nie zna ich imion.   Król patrzy na nas z góry. Widzi wzory i kolory, nie widzi pęknięć między nami.    
    • jjzielezinski
      Modlitwa lekarza wierszem pisana

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Poet Ka Dziękuję Poet Ko za przepiękny, bardzo szczery w swej wymowie, poetycki komentarz. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Poet Ka
      Modlitwa lekarza wierszem pisana

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @jjzielezinski   dobrze kiedy lekarz wybiera artysty drogę   już Barańczak pisał że bez chirurgicznej precyzji   nie ma i nie będzie  poezji przygoda czeka literackie knieje   rzuć za siebie stetoskop i szprycę patrz pióro błyszczy i czeka nietknięte   lepsze przecie niż brzuchy wzdęte  pacjentów pod skalpelem
    • Berenika97
      Farby łgarza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Charismafilos   To wiersz o ułudzie, manipulacji i powierzchownym pięknie. Tytułowy „łgarz” występuje tu w roli rzemieślnika-kusiciela, oferującego „poprawienie” rzeczywistości. Używa języka perswazji, by nakłonić odbiorcę do wejścia w świat iluzji. "Malowanie powietrza" - to metafora kłamstwa doskonałego – próba nadania barw czemuś, co jest niewidoczne, co sugeruje, że obietnice łgarza są puste. Tak jak to „odrestaurowanie” - powierzchowne i nie dotyka wnętrza człowieka.   Wiersz zawiera symbolikę biblijną - bezpośrednie nawiązanie, to "wylinka węża". W Księdze Rodzaju wąż jest pierwszym kłamcą. Podmiot liryczny wiersza zachowuje się jak biblijny kusiciel.    W Ewangelii wg św. Jana (J 8,44) diabeł jest nazwany „ojcem kłamstwa”. Tytułowe „Farby łgarza” to narzędzia szatana, który nie tworzy niczego nowego, a jedynie „przemalowuje” rzeczywistość Boga, tworząc jej fałszywą, atrakcyjną kopię.   Motyw malowania „szarego życia” i „dorysowywania uśmiechu” przywodzi na myśl biblijną metaforę grobów pobielanych (Mt 23,27). Jezus użył jej, by opisać ludzi, którzy na zewnątrz wydają się piękni (pomalowani), a wewnątrz kryją martwotę. Ciekawy jest czas - „Od wieczora aż do rana” - to godziny nocne, pełne snów i iluzji.   Podoba mi się, bo jest wielowarstwowy i można go odczytywać na różne sposoby.     

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...