o kowalstwie przy winie (gołuchowski)

[Bartek Bartek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cóż Czytelniku, nie zrozumiałeś. metafora własnego losu owszem. losu, który jest z góry określony. możne go kuć, czyli kształtować, ale tylko w ograniczonym zakresie. tak, jak pozwala obrabiany materiał, który ma określone i niezmienne cechy. to się nazywa predestynacja.
zgodnie z takim podejściem wszelkie próby zmiany własnego losu skazane są na niepowodzenie. można chcieć i próbować, ale prędzej czy później zapisane przeznaczenie przeważy. na koniec PL dwuznacznie powtarza za domyślnym rozmówcą zadane mu pytanie, czy się z nim zgadza lub ogólnie czy zgadza się z takim rozumieniem ludzkiego losu. i nie potrafi na nie odpowiedzieć, ale widać, że temat go zastanawia.

a co z tego wynika? to już kwestia wyobraźni oraz trochę szerszej wiedzy i chęci zastanawiania się nad ogólnymi problemami, związanymi z człowiekiem.

No! Gdyby tak Pan od razu zaczął byłaby inna rozmowa, a tak zamieszał Pan w tekście, że biedny czytelnik nie wiedział czy ma być kowalem, garncarzem a może w ogóle motylem ;-)Temat wiersza stary jak świat i "koła" (nawet garncarskiego) Autor nie odkrywa. Zagadnienie relacji przeznaczenia człowieka oraz jego wolnej woli nurtuje Człowieka od dawien dawna. Można o tym mówić z religijnego, filozoficznego, psychologicznego punktu widzenia. W tekście Autor metaforycznie stawia nie wymyśloną przez siebie tezę, że jak sam napisał w komentarzu "wszelkie próby zmiany własnego losu skazane są na niepowodzenie. można chcieć i próbować, ale prędzej czy później zapisane przeznaczenie przeważy". Przyznaję, temat bardzo poważny jak każdy "związny z człowiekiem" i żałuję tylko, że PL potrzebuje wspomagania winem aby "hartowć umysł" (sic!) do "zastanawiania się nad ogólnymi problemami".

Miłego dnia

[Spiro]

Panie Bartku,

w tytule jest dopisek sugerujący, że wiersz był inspirowany wyjazdem orgowiczów do Gołuchowa, a konkretnie rozmową na taki właśnie temat, która miała miejsce późno w noc, po i przy winie właśnie.

forma jest natomiast efektem ustalenia przez uczestników spotkania, że każdy napisze wiersz relację w stylu rozmów z panem eR, autorstwa Stefana Rewińskiego. podobnych wierszy znajdzie Pan więcej w Z. mój jest tu z powodu limitu

pozdrawiam

[jacek_sojan]

bez: "inne efekty" - 1 strofa
"pańskiej" - 2 strofa
"to" (na początku) i "panie" - strofa
"mój" - 4 strofa
"'a" (na początku) - 4 strofa...

a w poincie coś bym rozegrał pomiędzy "ćwiekiem", poezją a "zabiciem" - "pan poeta" jak "deux ex machine", jak obcy wtręt w tym rozważaniu o kowalstwie...nie kowalstwie...pomyśl; ja też pomyślę;
J.S

a gdyby tak? : "toś ćwieka panie zabił
chociaż nie poetę?......

??????????no, nie wiem... .J.S