Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie słuchaj maleńka
piaskunowych kapłanów
przed zaśnięciem
strach bywa śmiertelny
i dzisiaj pozwolimy
mu umrzeć

uwierz moja mała
nigdzie nie będzie nam
tak bardzo po drodze
żeby nie zatrzymać się
w pół słowa nie skrzyżować snu
z dotykiem

chodź maleńka
zetrzemy myśli
w znowu niezapisane
piasek będzie potrzebny
żeby odcisnąć ślad
kiedy się obudzisz

wilczy zostanie tylko nasz apetyt
na więcej

Opublikowano

Metafory mi się tu podobają, a szczególnie puenta.
Jedno co mnie subiektywnie troszkę razi to powtórzenia "maleńka", "mała" na początku strof.
Można by zostawić tylko w jednej, w pozostałych zostałoby w domyśle.
Ale jak dla mnie ogólnie ok.
Pozdrawiam

Opublikowano

strach bywa śmiertelny
i dzisiaj pozwolimy
mu umrzeć

Biorę dla siebie ten fragment,jest mi bliski.

Spiro!
Pięknie kołyszesz..
wiersz można interpretować dowolnie.
Sama nie wiem którą interpretację wybrać,
co mi tam...wszystkie:))
PozdrawiaM.

Opublikowano

miałeś wielkie ale do mojego wiersza-nie wypowiem się tutaj, bo nie mam zamiaru pisać o kolejnym OHU i AHU dla słodkiej X

lubie wiersze, które mają w sobie magicznego, nizwykłego, a twój jest taki całkowicie normalny, wyważony...nie ma w nim ciepła

Opublikowano

pozwólcie, że podziękuje zbiorowo za tak miłą wizytację.

a gotowość do pomocy, drogie Panie, doceniam. kto wie, może kiedyś będę musiał wici rozesłać. zanim jednak, będę ćwiczył się w sztuce zamawiania i zaklęciach ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witam - fajne napisane - uśmiecham się -                                                                                Pzdr.                                 
    • @tie-break   Ten wiersz jest jak delikatne wyznanie, które otula czułością każdą porę dnia. Udało Ci się stworzyć coś równocześnie tak intymnego i uniwersalnego - każdy, kto kochał, rozpozna w tym pragnienie bycia blisko, nawet gdy okoliczności nie sprzyjają. Szczególnie urzeka mnie wers o schowaniu w kieszeni na szczęście - jest w niej taka świadomość, że miłość musi się dostosować do życia, do pędu codzienności, ale jednocześnie może być tym małym talizmanem, który nosimy przy sobie. Ta ostatnia strofa to przestrzeń dla wyobraźni.  Bardzo piękny wiersz. Pozdrawiam.   
    • @kasia652 trochę straszne, kultura tkwi w prostocie, tak w gruncie rzeczy, trzeba myć ręce to prawda
    • @Maksymilian Bron Czuć mocną inspirację Herbertem, choć ten utwór jest oczywiście o wiele mniej ogólnoludzki. To w gruncie rzeczy intymna rozmowa ojca z synem, który chce podzielić się z nim swoją mądrością i doświadczeniem widząc, w jak trudny okres wchodzą oboje (bo dojrzewanie, młodzieńczy bunt, szukanie tożsamości młodego człowieka - to ciężki czas i dla dzieci, i dla rodziców). Cenną rzeczą jest w tym wierszu szukanie porozumienia, wspólnego mianownika, odwołanie się do tego, co łączy, pomimo różnic i upływu czasu. Obawiam się jednak, że każdy musi do tak zwanej życiowej mądrości dojść samotnie i na własną odpowiedzialność.
    • @Radosław   Dla mnie Twój wiersz dotyka czegoś bardzo bolesnego i bardzo współczesnego zarazem. Ta dysproporcja między "całym serduszkiem" a "emotikonką" to właściwie cała opowieść o tym, jak bardzo różnie ludzie mogą przeżywać tę samą relację. Ona daje autentyczność, głębię, prawdziwe uczucie - coś, co kosztuje. On odpowiada gestem, który nic nie kosztuje, który można wysłać jednym kliknięciem. Minimalizm formy potęguje przesłanie.  Ale ostatnio zbyt często doszukuję się drugiego dna. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...