Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Sumienie przyłapało nas
jak spałyśmy obok siebie
ona uciekła, a ja
zostałam na rozmowie

miałam się wypróżnić z uczuć
wyrzygać to co nas łączyło
wydalić drogą kropelkową całe zło
zostawiając ciało nienaruszone

zrobiłam to z żalem
zabiłam, wkładając nóż w
gardło – to nie smaczne

dziwi się czemu jestem zimna
czemu karce ją za wszystko
i nie mówię „kocham”.

Opublikowano

dziwnie nie dla mnie, a ten szczegolnie:

"miałam się wypróżnić z uczuć
wyrzygać wszystko to co nas łączyło
wydalić drogą kropelkową całe zło
zostawiając ciało w nienaruszonym stanie.."

pozdrawiam ;)

Opublikowano

nie miało sie podobać i wzbudzać zachwytu i wyciskać z ust "Och ależ to piękne..."
Kiedy czuje się pustym i wypróżnionym z uczuć, nie da się pięknie pisać ... byanjmniej ja nie umiem ...
Ból i niechęć w najczystrzej postaci ... dosłownie, dosadnie ...

dziękuję za komentarze

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Świetny początek...



Zakończenie smutne, ale chyba... prawdziwe. Podoba mi się bardzo.

Środek trochę trudniejszy do zaakceptowania, zbyt dosadny?
Ale skoro piszesz, że tak miało być... i nie jest to efektem błędu w sztuce, pozostaje mi tylko przytaknąć...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



więc wtedy najlepiej nie pisac. Nie mowie zlosliwie ale z doswiadczenia.Oczywiscie nie chodzi o to by pieknie pisac,ale zeby pisac dobrze.A stan wypróznienia uczuciowego nie jest wskazany do pisania, bo sie to wszystko mija z celem.Schowaj to i jak sie polepszy to sama poprawisz i nam pokazesz,o.

pozdrawiam ciepło,m.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...