Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Niniejszym uprzejmie zawiadamiam, że Święta przeżyłem ;)
(mimo nadmiaru jedzenia, ach - jak słodkiego! - a tym, co mi zostało, dzielę się z Wami) ;D

-------------------------------------------------------------

W sercu moim płonie ognisko
(n00ker)

porywasz dusze i serce,
rozum chowając pod ogonem.
(Ola Zimoń)

nogi są z waty
a ręce z karimaty
(Nina)

na Boga rany
miłość to nieficzyczna
(Tereska Rzymska)

lecz serce wciąż załzawione
i nie odejdzie od tego co leży
(syta-głodem)

Wypełnia miodem doznań ... ciał
Pośród kwintesencji czystości dusz
(Gaudium cum pace)

ukryci
przed światła prostytutkami
co plują na ulicę
/.../
w duszy gdzie dotąd grałaś na harfie
świszczą dziś wichry obawy
(Wiktor G.)

trzymam cię w sercu
goręcejesz żarem miłości
(slawomir_zeromski)

jak śmierć
przekłutego do łózka chorego.
(Iwona Matelska)

Gdy lody stopniały,
nad brzegiem wyrosły lilie.
W butach, które pozostały
na znak, ze ich serce wciąż bije…
(Monika E.)

miłość to czynność którą można okazać drugiej osobie
(stehr)

będzie z niej kpić
pozostawiąc w jej psychice
na miejscu miłości...grobowe znicze
(Martyna Nieroda)

blyszczaca barwa blondu plecionych warkoczow.
(Piotr Romanow)

Włosy zwiną się w trąbki
zderzając się w podniebnymi
łzami.
(Kamila Rodko)

I widzę jej twarz splecioną we włosy
(Mariusz Błaszczak)

Me serce woła za tobą z oddali
I choć krzyk zagłusza warkot spalin
(C. perques)

dojść gdzie nie sięga bieg Wisły
(Kasandra Kowal)

aaaaaaaaaaaaaaaaa
/.../
tak!! już stoję. nad miłości dziurą która mi została
(LIFE-LINE)

Dziś demona mrówki jedzą
A me gardło nektar chłonie
(Fazo Rycina)

-------------------------------------------------------
Wszystkie cytaty z wątku konkursowego "Wiersz o miłości"

pzdr. b

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a czegóżto panu brakuje? proszę przeczytać sobie te prawie 300 dzieł - może akurat tam... ;)

dzięki. raczej pozostanę wybrakowany ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



z naoczynych obserwacji wynika, że prawie 1/3 zgłoszonych utworów to wiersze osób "świeżo" zapisanych na org (b. często wiersz to 1 wpis) ;)))

bo przecież wszyscy nowi piszą o miłości :]
pamiętam mój tragiczny debiut :p

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Przeczytać - nie zawsze znaczy zrozumieć.  Kiedyś pewien poeta powiedział mi - nigdy nie tłumacz wiersza, zostaw to czytelnikowi. Wiersz powinien być jak wyspa – Ty go tam „posadziłaś”, ale to czytelnik musi zdecydować, czy chce tam szukać skarbów, czy tylko posiedzieć na plaży.   Dziękuję za czytanie :)
    • Dobre! A swoją drogą najekonomiczniejszy jest na statku podwodnym, tam wszystko...        podwodne?:)))
    • Czas na Ziemi czy w statku kosmicznym jest istotniejszy dla ekonomistów?  
    • @Poet Ka Jak powrót do świata, w którym blask był dowodem na istnienie dobra, a nie zapowiedzią koszmaru.   Patrzysz w to słońce. Ono nic nie obiecuje. Tylko, że lśni wciąż.   Pozdrawiam
    • 75. Gaugamela (narrator: Agrianin)   1.   Widziałem z daleka złote rydwany jak słońce — i pustkę w sobie.   2.   Czemu ich tylu? Czemu ja znów tutaj z tarczą w dłoni?   3.   Mój brat z Pelagonii zawiązał chustę na ramię — „żeby mnie poznali”.   4.   Bęben zabił raz i serce jak zwierzę wyszło z klatki.   5.   Ruszyliśmy w step, jakby wszystko co było już nie miało wagi.   6.   Biegliśmy lekko. Z boku, na skrzydło. Jak psy na łańcuchu.   7.   Rozkaz: rozstąpić się — niech rydwany same się zgubią.   8.   Koń z poderżniętym gardłem jeszcze biegnie — nie wie, że umiera.   9.   Z bliska ich twarze. Czarne brody, oczy – ludzkie.   10.   Brat miał procę. Nie strzelił ani razu. Potem płakał.   11.   Falangę rozdarło — ktoś zawahał się o oddech za długo.   12.   Nie było linii — tylko ciała szukające kierunku.   13.   Król wrócił z krzykiem — płomień, który przypomina, że żyjesz.   14.   Persowie pękli — jak łuk, który zbyt długo był napięty.   15.   Strzała bez imienia. Weszła cicho, jakby znała miejsce.   16.   Koniec bez słów. To najbardziej prawdziwe.   cdn.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...