Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ktoś powie tęcza cóż za banał
dziś każdy łukiem ją omija
wszak to współczesny język kala
trzeba unikać nawet w myślach

a ja przekornie jesteś tęczą
wplecioną dosyć niespodzianie
w szarugę smutną już jesienną
wciąż powstrzymujesz zimną zamieć

ktoś powie kochać cóż gorszego
może napisać rymotwórca
toż to zamierzchła przecież przeszłość
trzeba nowego ciągle szukać

tutaj z przerzutnią tam na biało
trochę medycznie podwórkowo
każdy wykazać pragnie śmiałość
oddając życie nowotworom

a ja niesfornie kocham słowem
każdą najmniejszą wspólną chwilę
i niejednego pewnie gorszę
barwami sepii swych przemyśleń

07.04.07r.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to je sepiasto miłe
z ukłonikiem i pozdrówką MN

Jesteś niepoprawny Witku ;)...dziękuję :)

mogę coś więcej

otóż w wierszu są pewne rozważania
pięć zwrotek - pięć barw - choć
w rzeczywistości troszkę więcej
ale to chyba jedyny wiersz with rainbow
w któej się nie wylicza tych barw
to bardzo miłe
z ukłonikiem i pozdrówką MN
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jesteś niepoprawny Witku ;)...dziękuję :)

mogę coś więcej

otóż w wierszu są pewne rozważania
pięć zwrotek - pięć barw - choć
w rzeczywistości troszkę więcej
ale to chyba jedyny wiersz with rainbow
w któej się nie wylicza tych barw
to bardzo miłe
z ukłonikiem i pozdrówką MN

A ja się tak bałam ;)
Pozdrawiam serdecznie :)
Opublikowano

dziękuję Jacku za uznanie
zamknięte w rymach całkiem zgrabnych
i czekam kiedy jeszcze wpadniesz
by swą opinię znów wyrazić

wiem że nie wszystkie wiersze lubisz
nie każdy trąca serca strunę
czasami rytm się gdzieś zagubi
czasem nad wersem sobie uśniesz

Pozdrawiam serdecznie-przedświątecznie :)
Lidia

Opublikowano

każdy wykazać pragnie śmiałość
oddając życie nowotworom - znakomite!

natomiast merytorycznie moim zdaniem całość nie daje rady

w zamierzeniu, jak mniemam, ma być to polemika z "nowym" sposobem pisania, który
"tradycyjną" poetykę uważa za banalną - w rzeczywistości tak nie jest, bo peel tak naprawdę nie zwraca się do nowych poetyk, nowych sposobów komunikacji (czy też ich twórców), które wytrzymywałyby zderzenie ze zmieniającą się rzeczywistością, ale z ludźmi dosyć ograniczonymi, dla których samo użycie konkretnych słów (miłość, tęcza) już jest banalne - czy z nimi w ogóle warto dyskutować?

staram się żywić nadzieję, że nie jest to próba polemiki z nowym (tym, które nie boi się tych słów, ale stara się wtopić je w kontekst współczesny, uznając stare metody za mniej wartościowe, bo archaiczne, ergo nieprzystające do rzeczywistości, ergo pod względem dyskursu tracące jakąkolwiek siłę)
bo w takiej polemice to głos bezwartościowy - nie w debacie czysto ludzkiej, ale literackiej, a o taką tu wszak chodzi

pozostaje druga mozliwość - polemika (choć to może nie najlepsze słowo - manifest?) z tymi, którzy arbitralnie zakładają, że pewne słowa utraciły semantykę, sprały się, wyświchtały
- tylko pytanie - raz jeszcze - po co?

jak dla mnie to próba obrony własnej poetyki - dziś nieco banalnej - i niestety tracącej na wartości, próba... tylko próba.

na myśl przychodzą mi ostatnie wiersze jacka sojana - myślę, że jego droga jest wyborem znacznie lepszym.

pozdrawiam


p.s., czekam na atak starej gwardii ;p (może bez jacka - ma do mnie słabość, co potwierdził wieczorek Izy S. :D)

Opublikowano

Izy wieczorek był świetny :)
Nie polemizuję ani nie walczę z piszącymi "współcześnie".
Pozdrawiam :)
Lidia
ps.1
Jacek Sojan ma swój styl i pisze od lat :)
ps2,
Messa ma swój styl i również pisze od lat :D
ps.3
Ja.....piszę mimo wszystko nieporównywalnie krócej :D

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




wiem, że Pani nie walczy, dlatego kilkakrotnie dawałem znać, że nie o polemikę sensu stricto chodzi

jacek sojan ma swój styl i pisze od lat, co nie znaczy, że pisze tak samo
messa jest w ogóle poza rozmową z przyczyn oczywistych :d

krócej nie krócej - zostaję przy swoim zdaniu i pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Marek.zak1 zamierzam wydać zdaje się w Ridero czwartą książkę pt. O ironio ;)
    • @jjzielezinski   I wiem - co to jest kompromis, jednak: każdy kompromis musi mieć jakąś podstawę - oparcie i na jakiej podstawie chciałby pan zawiązać ze mną kompromis? Na podstawie dialogu? Człowiek, który ma przewagę Cielesną i Umysłową i Duchową miałby iść na kompromis tylko na podstawie dialogu?   To tak - jakby osoba bezdomna żądała kompromisu z właścicielem mieszkania - logiczne? Nie, nie ma pan racji: jako gospodarz to ja stawiam warunki - gość nie ma prawa niczego żądać i tym bardziej - nie powinien mieć jakichkolwiek postaw roszczeniowych.    Głosowałem przeciwko wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej, także: byłem przeciwko wspieraniu Ukrainy, de facto: współczesnej - Chazarii i stanąłem po stronie ofiar - Liban, Palestyna i Iran, więc: mam czyste sumienie i nie mam żadnego obowiązku brać odpowiedzialności za wybory innych osób.   I serdecznie dziękuję za oświeconą polemikę i życzę miłego dnia - autor:   Łukasz Jasiński 
    • WOLNY NUMER 23 Września 2014 Spowalniam swoją pieśń Nie jestem szybki gość Ty chcesz wciąż pierwsza przejść A ja - ostatni dojść To wcale nie przez wiek Albo mój życia tryb, Że wolę wolność mieć To matka dała mi Niby zakładam dres, Lecz nigdzie nie chcę biec Będę, jak uda się Odłoż smycz, ja to nie pies To wcale nie przez wiek, Nie przez tą całą śmierć Wolność podchodzi mi Powolność mam we krwi, Lubię powoli wejść Nie chcę do przodu rwać A Ty chcesz szybko przejść: U mnie to musi trwać Nie to, że brak mi dni I nie przez głupią śmierć: Lubię powoli iść Tak mama miała mnie Za szybko prowadzisz się, Zbyt ostro wchodzisz w skręt No, daj mi choć wziąć dech Ta noc to nie jest wtręt Chcę wolno spędzać czas, Wstrzymać go, nim pójdzie w dal "W wieczór goszczę pod Twa Twarz, W wieczność, w Twych Oczu Źal" Zwalniam swoją pieśń Duszę mam wolną dość Ty chcesz w dzień nowy wzejść Ja chcę do nocy dojść Więc dziecko, już mnie puść W mieście szukają cię Jak ktoś chce ze mną pójść Mów, że z wolna zbliżam się Więc droga wolna, idź się puść Na mieście byle gdzie Jak ktoś z tobą zechce pójść: Od czterdziestki do zera zbliżasz się A ja, choć wolny ptak Chcę poszybować tam, Wejść w nocy stromy szlak Pieśni, służyłaś nam, Lecz ze służby zwalniam cię ... SAMSUNG W NOWEJ DZIEWICY Mówiłeś, że jesteś ze mną po grób Że przyjaźń przetrwa sto burz Czy naprawdę kochasz tej dziury bruk Czy udawałeś jak tchórz? Mówiłeś, że kochasz się w jej sekretach Jej wolnośćiach skrytych w licach dwóch Że jest od Ameryki bardziej przystępna Słyszałem, mówiłeś, nie myli mnie słuch Mówiłeś, "Jak to się mogło stać?" Pytałeś, "Jak może być tak? Resztek zhańbionych brać W barze Tout Blues leży na wznak A my, co miłosierdzia Wbiwszy się w dno, w jamę tą Czy nasza modlitwa była tak niewierna, Że Syn odrzucił ją? Zbierzcie morderców tłum mi Zwieźcie ich w dziurę tą Przywiąźcie tu, do kolumny A zburzę świątynię tą Król wasz dobry i dumny Jego korona we krwi Postawcie mnie przy tej kolumnie Zburzyć świątynię dajcie mi Mówiłeś, "Co się stać mogło?" Mówiłeś, że to wilczy zew Łańcuch spadł, wzniósł się obłok A burza niesie wolność i śpiew... Są pewnie lepsze odzew Z całą pewnością tak jest Oślepłem od śmierci i gniewu A to nie jest dla ciebie najlepsze z miejsc Tam w oknie czeka kobieta I łóżko w dzielnicy Saint Roch Napiszę, jak się skończy rok stulecia Jak świątynię obrócę w proch PRÓŻNA 666 ]Nach der technischen Korrektur[ Byłem twoim kompanem, gdy kur piał, Ostatniej kolejki byłem wart. A potem skończył się nam fart, Lub wszystko, co los nam dał. Najpierw w kamasze wzięli cię W najbardziej cywilnej z wojn. Leżała jak sen, więc nie liczyło się, Po której walczysz ze stron. To nie było takie proste, Gdy wstałeś i poszedłeś w świat. Ale zostawmy tę historię Na jakieś sto lat. Wiem, że jarzmo to ci ciąży, Gdy je ze sobą niesiesz w noc. Niektórzy mówią, że czas je wydrążył, Lecz przecież ono ci ciąży wciąż. Zostawiłeś brudne naczynia, Dziecko i strych pełen farb. Wiem, że z partyzantami trzymasz I że ich bronisz barw. Mówiłeś, że jesteśmy równi, Więc daj mi przy tobie stać. Jako przypis do części głównej, Do barw spłowiałych flag. Miły, ja słyszałem twoją spowiedź, Z tobą paliłam, chciałem konie kraść. Zapomnij tę z mchu opowieść, Gdzie zdrada-zemsta ma koniec kłaść. Widzę Ducha Kultury, Na nadgarstku numer ma. Salutuje konkluzjom, które Jakoś umknęły nam. Płakałem po tobie w ten poranek I będę jeszcze płakać znów. Nie jestem stróżem twych snów, Więc nie pytaj, kiedy na twe rany Popłynie deszcz win i róż, I szampana magnum opus bez słów. Lecz nigdy, przenigdy nie będziemy już Tak życiem pijani aż po nów... I już po zabawie, wyjechali przyjezdni, Lecz ja na nogach stoję, stać chcę. Będę stał na tym rogu, gdzie Wczoraj jeszcze tętniła jezdnia. Byłem ci wszystkim, co Bóg dał, Nieba byś przychyliła mi. Lecz się przeliczyły dni, Niebo uchyliło się od liczby ciał.  TANGO ANUS Tańcz mnie, poprzez strach,  po schronienia próg Wznieś mnie, gdzie mirtu gałązkę będę nieść, Gdy będę gołąbkiem, co leci, gdzie chce Bóg, Wtańcz mnie w piękna płonących skrzypiec piec Stańcz mnie, gdzie miłość nie wytrzyma prób, Utańcz mnie w miłości grób.. Pokaż mi swe piękno, Gdy świadczyć miał nie będzie kto Daj  poczuć, jak tętni W tobie Babilonu noc  Pokaż to, czego tylko granice znam, chodź, Wtańcz mnie, gdzie miłość traci moc.. Tańcz mnie tam, gdzie nasz ślub, tańcz mnie wciąż i wciąż Wytańcz mnie czule, zatańcz mnie po krag, Jesteśmy oboje mniejsi niż ta miłość, lecz też ponad nią  Wtańcz mnie, gdzie miłość ma granicę swą, Wtańcz mnie, gdzie miłość wie że koniec to... Dotańcz do tych dzieci, którym rodzić się nie dał czas, Przetańcz przez zasłony, które  starł pożegnań żar, Wznieś namiot azylu, choć pękła ich nić, Odtańcz  mnie tam, gdzie miłość nie znaczy już nic... Tańcz mnie poprzez strach,  po schronienia próg Wytańcz mnie w ten płonący skrzypcami piec Dotknij nagą dłonią lub rękawiczką choć Tańcz mnie tam, gdzie miłości kres Tańcz mnie, gdzie miłość wchodzi w noc Wtańcz, gdzie zechce Bóg "Przytańcz tam, gdzie miłość wciąż jest."    
    • @LessLove to bardzo wzruszający, intymny wiersz. Czuć w nim życie,  które było bajkowe, zrozumienie siebie i drugiej osoby. Wyczuwam także  świadomość  kresu przeżytych razem dni. Trzeba mieć w sobie niezwykłą wrażliwość aby tak pięknie to opisać. Kochać kogoś to niezwykły dar, zwłaszcza w świecie, który uczy nas brać niż dawać. Wzruszasz.
    • @JuzDawnoUmarlem Takie dodatkowe kapcie mają właściciela, który się zadomowił i one się cieszą razem z Tobą :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...