Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

[wiersz o miłości] biegnę do Ciebie.

Maju z Placa Real.

Przez Maju z Placa Real.
w Test / śmietnik

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Maju z Placa Real.

Maju z Placa Real.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Po wschodzie słońca nad rzeką, która budzi
w was tyle zachwytu opada leniwie
szaroniebieska mgła to tyle radości.

Przecinam to szybko z prędkością nie - światła
czerwonym promykiem wolności nie myślę
o chwilach bez Ciebie zbyt wolno płynących.

Z nogawką w skarpetce koloru miłości
potrafię tak szybko raz lewą raz prawą
odbijać się stopą biegnącą do Ciebie.

 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      CZŁOWIEK UTRACONY

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Proszalny Tam Go odczuwam, tak Go znam. Miałem fizyczne i mistyczne doświadczenie bliskości śmierci. Piszę szczerze: śmierci nie ma. Nie dlatego, że jej nie chcę i chcę pocieszać. Dotknąłem i uwierzyłem, a to był dialog bez słów. Powiedziałem, że chcę wrócić, wróciłem. Ale mam bardzo swobodny/przyjazny  stosunek do śmierci. Asystowałem kilku umierającym osobom, zapewniając - mam nadzieję że przekonująco - że śmierci nie ma i nie powinni się bać, bo przejdą w piękną rzeczywistość, może z niej wrócą (inkarnacja) ale na pewno nie przestaną istnieć i na pewno będą odczuwali wszechogarniające bezrozumne szczęście, kiedy zbliżą się do " światła", bo to było światło, do którego, aż po horyzont zmierzały małe obłoczki światła, jak ja - nic tylko radość, poczucie bezpieczeństwa i coś w rodzaju muzyki/wibracji bez melodii, ale piękne i przyjazne... @violetta Wyłącznie przeboje :-) Gram na gitarze, śpiewam od zawsze, śpiewałem w nieprofesjonalnej grupie...
    • Clavisa
      Martwe pole

      Przez Clavisa · Opublikowano

      cisza głośniejsza niż krzyk ociera się o mnie - ramieniem, oddechem pali od środka, lecz bez ognia osiada wszędzie jak popiół tam, gdzie nikt nie zagląda gdzie nawet ty boisz się spojrzeć   leżysz obok oddech przy oddechu serce przy sercu a między nami przepaść cichsza niż szept głębsza niż noc
    • violetta
      CZŁOWIEK UTRACONY

      Przez violetta · Opublikowano

      @LessLove jak stworzysz przebój, to sukces gwarantowany:)
    • LessLove
      CZŁOWIEK UTRACONY

      Przez LessLove · Opublikowano

      @violetta Jesteśmy w podobnej grupie wiekowej. Faktycznie reprezentujesz podobne podejście do ludzi i świata. Ja bardziej eksploruję metafizykę, ale nadążam tez za fizyką kwantową, a ostatnio biorę się za wykorzystanie AI dla tworzenia piosenek. Za kilka tygodni to wykorzystam i coś wrzucę :-)
    • Proszalny
      CZŁOWIEK UTRACONY

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Bóg mający twarz zapłakanej matki to przejmujący obraz. Sprowadzasz sacrum na ziemię i odczarowujesz mit o srogim Jahwe. Wygnał nas przecież z miłości. Chyba nie potrafiłbym tak kochać jak On ;). Z tą śmiercią też pojechałeś. Sama radość i już się śmierci nie boję. Wiersz jest strumieniem świadomości, a Bóg jakby mniej tajemniczy i groźny.   Pozdrawiam serdecznie :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...