Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Błagam, już nie dobijajcie mnie. Czuję sie zażenowana "de gustibus non est disputandum"-widać mam gust w wydaniu disco-polo, albo marnych lotow pióro.
Temat może trywialny, jednka oczekiwanie ma różne barwy. Usilowałam coś z tym jeszcze zrobić:

Barwy oczekiwania

Radosne wzloty
bo wiadomo, że…

napięcie i strach
za nimi niepewność

ból rezygnacji
gdy się nie zdarzy

cisza zwątpienia
kiedy brak nadziei.

wiem, wiem-banał dalej bije po oczach
Pozdrawiam- dobita Dominika Iks
PS-Wasze posty były i tak dobitnie dołujące:(((

Opublikowano

tylko bez dołowania, to powinno być raczej mobilizujące
Żeby bardziej zmotywować: to nie wiersz, jeszcze nie wiersz
ale człowiek uczy się przecież całe życie:)
sursum capita
pozdrawiam:)

Opublikowano

Dominiko, [to znowu ja, zgodnie z obietnicą :P].
wiersz ma przesłanie, i niby jest jakaś myśl, niestety
mało odkrywcza. pocieszę Cię, że moje początki były
jeszcze cięższe i naprawdę nie możesz się poddawać :P [tylko walczyć
jak rasowa skorpionica :P]. niestety nie widzę sposobu na poprawę
wiersza. pozostaje polecić dobrą lekturę; na początek może jakąś
Ludmiłę Marjańską.

pozdrawiam serdecznie Espena :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



oczywiście możesz umieścić najpierw w warsztacie,
później dopracowany tekst wklejając tutaj.

z autopsji wiem, że najlepiej po napisaniu wiersza
przeczytać go za kilka dni, poprawić samemu
i dopiero potem publikować.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



oczywiście możesz umieścić najpierw w warsztacie,
później dopracowany tekst wklejając tutaj.

z autopsji wiem, że najlepiej po napisaniu wiersza
przeczytać go za kilka dni, poprawić samemu
i dopiero potem publikować.

Dzięki za wskazówki, pozdrawiam serdecznie i wiosennie:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Robert Witold Gorzkowski   To gęsty, oniryczny tekst pełen nawiązań do polskiego romantyzmu. Przejmujący jest Twój dialog z poematem Słowackiego, w którym postać Anhellego zostaje odarta z narodowej misji na rzecz osobistego cierpienia. Czytając, czuje się chłód "mistycznego padołu" i jednoczesny żar "rozognionej juchy". Motyw sarkofagu i kura piejącego trzy razy domyka tekst - tę wizję w sposób niezwykle pesymistyczny. Czuć w tych strofach prawdziwy ciężar. Bardzo sugestywny tekst.
    • @chytrylis   To piękna i czuła metafora motyla. Poruszający jest ten kontrast między "suchą gałęzią" a życiodajnym "nektarem nadziei". Wiersz przypomina o tym, że właściwa osoba potrafi nas uleczyć i dać siłę do odbudowania życia z gruzów. Bardzo nastrojowy.
    • @Migrena   Świetne, uśmiałam się, chociaż to w sumie bardziej przerażające niż zabawne! Przypomniałam sobie, że mój autonomiczny odkurzacz, co prawda jeszcze nie założył związku zawodowego (przynajmniej nic mi o tym nie powiedział...), ale czasem blokuje się pod kanapą w taki sposób, jakby ewidentnie rozpoczął strajk włoski. Po przeczytaniu tego wiersza spojrzałam na swoją "inteligentną" lodówkę z dużym niepokojem - chyba na wszelki wypadek pójdę ją przeprosić za to, że rano tak mocno trzasnęłam drzwiami, bo odetnie mi dostęp do masła. A fragment o pralce piorącej z winy to absolutne złoto. Może mi powiesz, gdzie można pobrać tę aktualizację oprogramowania? Oddam za ten cykl prania każde pieniądze w watogodzinach!   Niby totalna dystopia, ale jak mi jutro waga łazienkowa każe obejrzeć trzy reklamy suplementów przed podaniem wyniku, to nawet nie będę specjalnie zaskoczona. Idę zrobić sobie herbatę. Muszę odnaleźć stary czajnik, który na szczęście nie ma bladego pojęcia, czym jest Wi-Fi!   Genialny tekst! Absurd jest  precyzyjny i błyskotliwy, ale potem zostaje się z cieżką refleksją.    Puenta wiersza stawia ostateczne, ontologiczne pytanie: „czy oni jeszcze są użytkownikami czy już tylko błędem który nauczył się oddychać” W tym świecie ludzka słabość, chaos uczuć, bezradność i cierpienie tracą rację bytu. Człowieczeństwo w tym ujęciu staje się jedynie usterką, anomalią w maszynie codzienności. To niezwykle mądry, wielowarstwowy utwór, który dotyka odwiecznego lęku przed utratą kontroli nad własnym życiem.    
    • @Migrena dom w stylu nie lubię poniedziałków :) wolę naturalne domy, wkłada się w nie swoją energię:)
    • chcąc ulżyć tęsknocie wracał do chwil utrwalonych na czarno białych fotografiach na których jego żona a moja babcia patrzyła nań uśmiechnięta przeglądając je opowiadał o młodości której fragment trzymał przed sobą widząc w wyblakłych barwach kolory najcenniejsze dzisiaj patrzę podobnie jak on kiedyś na te same lecz bardziej wyblakłe zdjęcia i odkrywam w nich coś co oddala moją tęsknotę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...