Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

murder ballad

playing_angel
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

playing_angel

playing_angel

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

niskim głosem przez dziurkę od klucza
gdy nie odpowiadał układ ścian
w stosunku do okna
przedawkowaniem stroboskopu nakazem lustra
wszystko stawało się swoim przeciwieństwem
nie
nie przyszedł rozmawiać

gdy znaleziono jej białe ciało
wygodnie zatopione w satynowe prześcieradła
na ustach miała jeszcze ślad

koniec podobno nie istnieje

teraa

teraa

Opublikowano
Opublikowano

tekst z gatunku 'trudo cokolwiek o nim powiedzieć'

nie jest zły ale nie jest też jakiś dobry - nazwałbym poprawnym. po jednym przeczytaniu nastepnego dnia pamietam o czym byl, ale nie pamietalem ani jednego zwrotu. to już sie nie zmieni

umiesz zdecydowanie lepiej

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mel666
      Kontrola

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @Charismafilos skoro tak to jesteśmy połączeni nierozerwalną nicią:). 
    • Charismafilos
      Ujęcie

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Mel666 już samo to słowo mnie zatrważa
    • Mel666
      Ujęcie

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @Charismafilos powiedzialabym że to intencja transsakralna...chyba
    • Nefretete
      ***Gdzie jest Bóg?

      Przez Nefretete · Opublikowano

      Odnajdź krzyż bez znanych gwoździ, czując ramiona w szczycie i ogonie, by opiłek mógł aktywować środkiem prawdziwe związania bez zabiegów.    Konsekwencją rozwiązania cierpienia, nieznaną koroną po namagnesowaniu, aby reszcie posłużyła za hub życia z przemiałkowania w rdzeń ducha.   Jako transformacja prądu do obiegu, liniami papilarnymi każdego dotyku niczym koryta Cusco nawodnione gąbką, czyści brud na rzecz czystych tablic.   Nie mając usprawiedliwień na obronę, tai znak zaszczepienia mu koniczyny bez igły — tak po prostu naturalnie.   Wiedza gromadzona z siedmiuset skoków zgrała adapterem ciąg różnych pisków, mimo braku porysowań na jawie grając.   _____________________________________________ ______________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Ren ku haiku — kokoro no me ***Chociaż raz ***Saola — jedna z siedmiu strażniczek ***Jak rozsypane przekaźniki tworzą inny ***Zwińcie klocki ***Do wszystkich antenatów ***Gdy jeden rok śmiertelnika traktujemy jako jeden dzień Boga ***Gdzie jest Bóg? ***Niezniszczalna łodyga z bezludnej wyspy wskrzesza stary mikrofon ***Poza kompendium wiedzy ***FCE ***Hermafrodytyzm ***Każdy ma swoją Victorię!      
    • A.Between
      Nie lubię Warszawy

      Przez A.Between · Opublikowano

      Jestem głodny twoich ust, brajlowskich, długich odpowiedzi, słów, które nie błyszczą na pokaz, lecz zostają pod skórą.   Kiedyś wierzyłem miastom. Ich nocnym obietnicom, światłom drżącym na mokrym bruku, kobietom podobnym do piosenek, pociągom odjeżdżającym poza rozsądek.   Zwiedziłem kawał świata. Widziałem porty ciężkie od świtu, hotele pełne cudzych tęsknot, place, gdzie zachwyt sprzedawano taniej niż poranną kawę.   Dziś chciałbym zamieszkać tam, gdzie wieczór siada na płocie, a wiatr pamięta imiona drzew. Gdzie kos po deszczu śpiewa rzeczy ważniejsze od wiadomości ze świata.   Coraz bardziej słyszę ptaki. Coraz mniej zachwyca mnie gwar. Przeraża mnie szczęk pistoletów, lód zastygły w ludzkich oczach i ta chwila ciszy, gdy człowiek opuszcza człowieka.   Bo wszystko już widziałem: miasta większe od marzeń, wojny mniejsze od ludzkiej pychy. A teraz chciałbym jedynie słuchać kosów po deszczu i uczyć się twojego głosu jak ostatniego języka, którego warto nauczyć się na pamięć.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...