"Zagubieni"

[green silence]

Proszę wziąść pod uwagę, że mam naście lat. Z góry dziękuję.

Plakat myśli,
rudzielców
leworęcznych
prawomyślnych.
Inne billboardy
widziane ich oczyma,
czerwonymi
zawstydzanymi.
Na tych samych tablicach,
inne słowa ubrane w obraz.
Inny gest w jednym ruchu
modelowej ręki.
Rumieniec, będący chlebem
po wschodzie słońca.
Chleb będący poezją.

Nie starczy cukru
do ich herbaty,
gorzkiej,
parzonej z zaschniętych
liści stereotypu.
Nie starczy miejsca na ich krok,
bo nie ma zejścia z autostrad.

[Zachariusz Pawłowski]

mi tam sie podoba, lus :D ... moszna nad nim podumac i to jest gut

[natalia]

ależ oczywiście, że są zejścia z autostrad!

wiersz ciekawie się czyta, porusza dobry temat, ale się tak smutno kończy....troszkę optymizmu!
naście lat i tak smętnie patrzeć na świat? a nie szkoda życia na smutki?

Serdecznie pozdrawiam i czekam na kolejne -optymistyczniejsze- wiersze :)
Natalia

[Witold_Adam_Rosołowski]

Drogi/Droga Green Silence - wiersz jak najbardziej jest napisany oczyma kogoś młodego - kogoś komu świat zaszumiał - ja tam wolę przestrzenie poza bkilboardami i po za autostradą o której wiem, że gdzieś kawałek jest ale porównywanie jej z kawałkiem chleba ... - eeeech - gryzę te myśli i tak sobie dumam, że mógłby Pan/Pani teraz kolejną porcję swej poezji zaprezentować - prośbę mam - daleko od "zagubionych" tak jak malarze zaczynali swój kunszt malarski od rzeczy zwykłych - taka moja sugestia - proszę coś niezwykłego o zwykłości - tylko nie szarej - z optymizmem i życzę optymmizmu

pozdrówko W_A_R

[Tadeusz_Hutkowski]

Nieźle jak na początek - czekam na więcej...


Pozdrawiam

Tadeusz

[green silence]

Jestem niezmiernie wdzięczna za sugestie, za te pare słów, które pomogły mi wybrać wiersze do zamieszzenia tutaj. Niestety większość z nich ubrana jest, chociaż częściowo, w szaty pesymizmu lub smutku. Niemniej jednak są też motyle latające wśrod chmur.

Cieszę się, że komuś się spodobało.
Zrodziliście dla mnie szczery uśmiech. Ust i oczu.
Dziekuję.