kobieta na czynniki pierwsze.

[ula]

poszukaj o tym jak interpretować
kobiece uśmiechy i ruchy
nadgarstka kiedy odgarnia włosy
i robi multum czynności
których końca z sensem nie widać

choć wszystko to pozornie

naucz się rozróżniać kolory
jej policzków kiedy są smagnięte wiatrem
które buraczanym stemplem
odbił wstyd

naucz się widzieć całość
tam gdzie jej nie ma
ale mogą być części

[Mr.Suicide]

zacznij wreszcie interpretować
kobiece uśmiechy
ruchy nadgarstka kiedy odgarnia włosy
i robi multum czynności
bez sensownego końca

choć wszystko to pozornie

naucz się rozróżniać kolory
jej policzków smaganych przez wiatr
który odbił wstyd

naucz się
widzieć całość tam
gdzie jej nie ma
a mogą być części

Mi się to tak widzi.Tylko troszeczkę zmieniłem.Może Ci coś podpasuje.
Pozdrawiam :)

[Bogdan Zdanowicz]

Widzę tu pewną sprawność w prowadzeniu fraz (przerzutki, tempo). Ale i zbyt nienaturalne wydają się niektóre sformułowania, taka łatwizna metaforyzacyjna np. poszukaj zamiast pomyśl, to nie jest dobra droga. Rażą też pewne słowa: multum, buraczany stempel - wystają spośród innych, które konsekwentnie budują nastrój. Bo w tym wierszu ważny jest nastrój (i jest nastrój!) - to liryk o kobiecie ;)
Ładna myśl na końcu.
b

[ula]

Mr. Suicide, podoba mi się Twoja wersja, pomyślę, co z niej mogę zainstalować w swojej:-)

Bogdanie, wierzę Ci, bo się znasz;-)

jakaś uległa jestem dzisiaj...

spróbuję w międzyczasie popracować nad tym wierszem:-)

[zak stanisława]

tak, ula spróbuj, bo to dobry wiersz,

[ula]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję, Stasiu, moja opoko:-D