Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jajć, cześć Michał
acz i baby micha
do całusów skora
zacz, by pocałować
jakiego potwora

z ukłonikiem i pozdrówką MN
ps. a w Szulmierzu już jedno popiersie stoi - Stefka Żeromskiego

To przez Józefa Odworąża ;)
Ale i drugie by się zmieściło, a jak nie będą chcieli,to będą potem żałowac. Właśnie.

hi, to może odleje się ze dwa, Twoje i moje i może jeszcze kogoś?
będzie taniej, z promocji, albo nawet co gratis doleją, hihihihi,
a gdzie ten Odworąż stoi?
MN
Opublikowano

To mam jeszcze lepszy pomysł - pomnik wszytskich użytkowników "orga" i będziemy mieli coś na kształt ciekawostki światowej (oprócz Pana Ministra Oświaty).
A Józef, Józef wyjechał bo mu mama zabroniła się ożenic. O take polskie walczył :)
Pozdrawiam

PS - żarty żartami, ale wierchoł fajowski.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a ja zapraszam na krzyżówki do Szulmierz,
hi, będą majowe, hi, co ja bredzę, okolica
może zbyt płaska ale spróbowałem tu unieść
kilka wierzchołków, kilka głazów, drzew i stawów
do rangi jakiejś tam, jajć, co ja plotę,
wieś, jak wszędzie, ale polska
z ukłonikiem i pozdrówką MN
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jajć, z tym pomnikiem to niezły pomysł,
kurcze! nikt wcześniej nie wpadł na to,
może i rzeczywiście, hihihihi, "wartowałoby"
tym się zająć, w końcu co po nas zostanie?
z ukłonikiem i pozdrówką MN
ps. spróbuję coś napisać niedługo o tych popiersiach orgowskich, hihihihi
Opublikowano

A można, można. Tylko obawiam się, że te kamienne popiersia wcześniej czy później zaczęłyby się gryźc i cała rzeźbiarska praca na marne. I miast ciekawostki - gruzy, czyli dośc analogiczny pomnik by się ostał :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hi, boć i Szulmierz zachoruje, hi
wiosna pełną parą lezie i się wypatoczy jeszcze co, hihihiihi

z ukłonikiem i pozdrówką MN

I jeszcze co do łoża wdmuchnie, hihihihihi.
I masz babo... placek.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hi, boć i Szulmierz zachoruje, hi
wiosna pełną parą lezie i się wypatoczy jeszcze co, hihihiihi

z ukłonikiem i pozdrówką MN

I jeszcze co do łoża wdmuchnie, hihihihihi.
I masz babo... placek.

a z plackami jeszcze dziś w okolicy
obchodzą po pierwszych ściętych łanach
ale mąki używają krupczatki raczyj

z ukłonikiem i pozdrówką MN

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97  ważne, że nikomu nic się nie stało , to jest najważniejsze. Dziękuję;)
    • @Posem   Wers o wróżeniu z kart i tym, że "życie może spaść i martwe zakończyć pewien etap" robi największe wrażenie  - to bardzo mocna metafora.
    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że zauważyłać seryjność wierszy o Luizie. Inspiracją jest historia rzeczywistej osoby. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Posem @Benjamin Artur @Simon Tracy @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.  @Ay_    Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!   Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać.   @lena2_   Bardzo dziękuję!  Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia".   Serdecznie pozdrawiam.  @Kwiatuszek   Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie!  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove   Bardzo dziękuję!  To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie! @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Twój kot rzeczywiście wygląda nadal jak aniołek. A że kot potrafi ukoić tęsknotę, to myślę, że wiele osób się o tym przekonuje. Przekona się również i Luiza. Serdecznie pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za to wnikliwe odczytanie - "cicha erozja podmiotowości" to określenie, które chciałabym ukraść na własny użytek. Trafiłeś dokładnie w tę funkcję bez imienia, w którą zamienia się Luiza. Twoje komentarze są dla mnie bardzo cenne. Serdecznie pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...