Do stodoły

[Paweł_Kolcaty]

łysym pagórkiem śmigają bose stopy
hyc na dyszel
kłódkę bez klucza wybrać ze skobla
uwolnić wrota

boisko w rynsztunku
młynek sieczkarnia i widły w kącie
kosze kobiałki brzozowa miotła
a na bronniakach wiszą dwie kosy
tatowe cepy
mamine cepy
jaśkowe cepy

hop na zapole
podaj mi ręką
trzymaj się krokwi
wejdź na pięterko

skoczyć lecieć
spadać w siano wczoraj zwiezione
i raz jeszcze i raz jeszcze

wreszcie ostatnie spojrzenie na gniazdo stodolnika
radość piskląt splata się z poszumem jodły
z zapachami miedz i pól
w warkoczyk snu

[sub]Tekst był edytowany przez Paweł_Kolcaty dnia 11-03-2004 16:03.[/sub]

[Paweł_Kolcaty]

Z poszumem jodły, oczywiście. Przepraszam za niedoróbkę.

[Iris_IK]

Jak zapachem siana powiało!!!

Temat jest, tło, nastrój stworzony...tylko zgrzyta mi ni to gwara wiejska, ni to próba stylizacji...

Tak miało być?

A poprawić słowo można w Edycji.

I.

[Joanna_W.]

Ech, pokosy... Prawdziwie zapachniało i zaszeleściło, i zatuptało, i zaszczebitało dziecięctwem i zawisło gdzieś ponad głową."Warkoczyk snu" zaplótł się sam.

Jednak stanowczo za dużo cepów ;)

Pozdrawiam. A.

[Fantasmagoria]

Po prostu urocze :) widziałam to "śmiganie bosych stóp" i skakanie na siano :) Pięknie zbudowany nastrój :)

[Paweł_Kolcaty]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Raczej tak miało być. A w którym konkretnie miejscu najbardziej zgrzyta? Może coś przedobrzyłem?
Dziękuję za wskazanie na "edycję", wcześniej nie korzystałem z tej funkcji.

Kolcaty

[Tadeusz_Hutkowski]

Pamiętam taką stodołę u dziadka ...

Bardzo ładnie namalowane słowem ( może tylko rzeczywiście za dużo cepów...), ale jest atmosfera

Pozdrawiam

Tadeusz

[Paweł_Kolcaty]

Tym razem chcę podziękować pani Joannie i panu Tadeuszowi. Za niepokój o nadmiar cepów. Pragnę uspokoić, że to "chwyt" zamierzony. Jeszcze będą potrzebne.

[Paweł_Kolcaty]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za tak sugestywny komentarz. To miłe, jeśli czytelnik siebie, swoje wrażenia, w wierszu odnajduje.

Serdeczności,
Kolcaty