Zgłoś

Forsycja budzi się ze snu  otulona nieśmiałą zielenią  wychyla się na światło    śniło jej się słońce  zaczęła stroić  się w kwiaty  spogląda  na chłodny świat  chyba się pośpieszyła    uśmiechnięte  buzię przechodniów  zachęcają do wyjścia  chwali się żółtymi  pięknymi kwiatami    lubi być podziwiana  wyprzedziła czas wzbuda zazdrość  u wielu sąsiadek  spoglądają w górę  z zawiścią  przebiśniegi krokusy    ona jest teraz królową  nie zmarnuje  chwil szczęścia  rozwinie się szybko  mimo ...   3.2026 andrew   

@Proszalny Ładne coś, Pozdrawiam

@Andrzej P. Zajączkowski - @Simon Tracy - @Poet Ka - dzięki -

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

o niczym innym nie myślałem fakt że nie bekon ale szynka a szynka z - o fo pax małe nie kuśmy myślą samotnika :)))

@Poet Ka dziękuję za tak interesujące podsumowanie wiersza.  @Proszalny ten czas przedstawiony w wierszu jest właśnie chwilą zawieszenia pomiędzy światami. To czas, którego nie da się wręcz opisać ani uchwycić słowami. Podoba mi się ta wizja polnych maków:) W takiej krainie czuje się wolność i szczęście...