cien sie przyplatal mi do buta
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 19 883
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 51 odpowiedzi
- 1 129 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 825 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 726 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 612 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 922 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez wiedźma · Opublikowano
Samotność jak cisza Z wyboru - koi Z konieczności- boli Dom bez okien 50 odcieni czerni Niema burza Nie słychać oddechu Śpiewu ptaków Pulsu w skroniach Krzyku za szkłem Szeptu imienia Pęknięty dźwięk Zgiełk miasta Nie zagłusza Tłum na przystanku Ramię przy ramieniu Oddech przy oddechu Niema próżnia Samotne drzewo Świta inspiracja : Emily Dickinson¹ " The soul selects her own society - Then shuts the door "² Przypisy: ¹ Emily Dickinson - 1830 - 1886, poetka amerykańska. Większość życia spędziła w dobrowolnym odosobnieniu. ² Tłumaczenie: " Dusza wybiera sobie własne towarzystwo -Potem zamyka drzwi ". -
Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano
Prawdziwe niestety. Są pułapki bez wyjścia, często nieuświadamione i mało widoczne. Pozdrawiam. -
Przez Stary_Kredens · Opublikowano
Coś przetrąciło dzieciństwo Dobrze powiedziane Niedobrze gdy to się stanie Właśnie Stanie i jest Nie stało przebrzmiało Tylko lekkie akordy popròszyny Nie To jest też tuż pod powierzchnią Z lekka trącone a już puka od spodu A co tu się wysilać w słowa! Gówno gówniane co raz się przykleiło do buta życia I wciąż śmierdzi od nowa -
Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano
„Setna bajkowa wyprzedaż” Sprzedam jabłko z tego drzewa, gdzie kuszona była Ewa, i dym z krzewu płonącego, do Mojżesza mówiącego. Dorzucę też to, co męczy — garniec złota z końca tęczy, smocze jajo, kwiat paproci, lotny dywan i but koci. Mam też lampę, a w niej dżina — ponoć własność Aladyna. I ten kocioł z Łysej Góry, w którym wiedźma warzy chmury. Mam husarskie wielkie skrzydła, jakby komuś walka zbrzydła — dla rycerzy, już z ironią, do ucieczki przed pogonią. Jest i laska, choć złamana, samego Gandalfa Pana, róg, na którym Wojski grał, i kule z Ordona dział. A do tego kwiatki z wianka, który miała Świtezianka, Borutowe rogi diable, Wołodyjowskiego szablę. Kupcie krzesiwo magiczne, co sny daje fantastyczne! Nabywajcie, nie czekajcie, z tej okazji korzystajcie! Ja wybrednych zadowolę, wszystko kładę wam na stole... A na koniec — to już cudy! — tanio odsprzedam czołg „Rudy”! Dziś na sprzedaż świat baśniowy, jutro — rozum narodowy, bo się najlepiej handluje tym, co ludziom czar funduje. Nie pytajcie, co jest prawdą, co legendą, propagandą — świat od wieków tym się trudzi: kto najlepiej śni dla ludzi. Bo największym skarbem przecież nie są cuda na tym świecie, lecz opowieść, bajek słowa, co pozwala żyć od nowa. Leszek Piotr Laskowski. -
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@Wiechu J. K. @andrew @Waldemar_Talar_Talar @Adam Zębala @Leszek Piotr Laskowski dziękuję!
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się