sygnały z obcych terytoriów

[były__premier]

dopadło mnie lato w głębokim śnie, o północy czytałem Johna; wtedy
gdy jedliśmy fasolkę za 38p., sałatkę colesław i zasypialiśmy
szybko, jak zesztywniałe kury po całonocnym dziobaniu, byłem
jak tamta rudera z costin street, byłem tobą i wszystko było ok.

wciśnięty w denko butelki; śnięty, muszę w zupełnej
ciemności przeprowadzić nadzwyczaj subtelne operacje
na twojej głowie, włóknach myślników, wierze?

gadaliśmy głównie o sobie i o tym, że trzeba wymienić firanki –
najlepiej niech mama przyśle w paczce razem z fajkami.
nie wymyślimy języka, żadnych nowych pozycji, sex to kropka
nad ż, i żaden kredyt hipoteczny nie zrekompensuje

tego ciśnienia w oku. błyszczy lampion ognia, miasto
gniewnie wtapia się w powłoczkę lądu. pamiętam każdą sekundę
w falochronie łóżka. i jak mam teraz wydobyć z pamięci
zużytą scenografię naszego stękania?

Saro. okazało się że nasz świat miał pięć wymiarów –
trzeba było naciągać fakty, kręcić podbiegunowe kółka. i ta choroba
jest jak jazz w klubie na bocznej uliczce, i rozprzestrzenia się;

pomyśl, z tej perspektywy jesteśmy bez wyjścia.

[Niewierny Tomasz]

Takie trochę gadulstwo, ale fajne gadulstwo;)
szczególnie chodzi mi tu o te szczegóły właśnie "jedliśmy fasolkę za 38p." itd
Dla mnie bez drugiej strofy ten wiersz może istnieć
i wyszłoby mu to na dobre, moim zdaniem.
Oprócz tego nie widzę tu nic do poprawiania.

Pozdrawiam

[były__premier]

się rozważy ;) ale cytaty z Johna nie wykasuje. pozdry

[Stefan_Rewiński]

Bardzo fajnie się czyta ten monolog, list; druga strofa potrzebna, jak i inne. Pozdrawiam, Stefan.

[Ewa_Kos]

Dla mnie bardzo ciekawy zapis i chyba
nie zaproponuję skrótów, bo wszystko
jakoś potrzebne się zdaje:))) Pozdrawiam:)) EK

[zak stanisława]

tylko bez skrótów, niedługo zaczniemy siebie skracać, taki opis jest fajny, w skróconej wersji straciłby na uroku specyficznych dla byłegometafor.
(znalazłam tu swoje wsypominki..)
pozdrawiam ciepło ES

[jacek_sojan]

...pamiętam każdą sekundę
w falochronie łóżka. i jak mam teraz wydobyć z pamięci
zużytą scenografię naszego stękania?...

były premier

nawet moje poczucie humoru zdębiało, dlatego jako czytelnik też jestem bez wyjścia; J.S

[były__premier]

dzięki za komentarze, wiersz w trakcie obróbki;)

[egzegeta]

bardzo obrazowo
szczególnie przemawia do mnie -

- i ta choroba
jest jak jazz w klubie na bocznej uliczce, i rozprzestrzenia się;

a już widzę w bocznej uliczce tę suterynę zadymioną dźwiękami klarnetu
kontrabasu, fortepianu ...
żywiołu mojego od kołyski
Tak trzymać Panie Premierze:))
Pozdrawiam

[Agnes]

wiersz pisany na obczyźnie? to nie ma tu co prawda żadnego znaczenia, choć, nadaje specyficzny koloryt. umiejscawia w konkrecie. gdy widzę taki zapis, od razu się uśmiecham, bo wiem, że dla mnie. poezja w prozie, czy proza poetycka, a może jednak po prostu poezja. najpierw pytanie, kim jest John, a może lepiej, autorem czego? i już przechodzę do tekstu.
wiersz, bardzo obrazowy, oddający wiele szczegółów, pozornie prozaicznej sytuacji, hermetyczności wieczorów, gdy zapamiętuje się najdrobniejsze szczegóły, rozmowy o sobie płyną naturalnie, przeplatane bliskością i seksem, który jest kropką nad ż (muszę przyznać, że ten fragment mnie zatrzymał). tylko smuci, że jednak w czasie przeszłym ten świat wspólny. wspomnienia. to tekst z rodzaju, gdy trudno myśleć w kategoriach fikcji, automatycznie, wywołany obraz, postrzega się jako zapis rzeczywistości.

dobrze pan pisze panie premier i nurtuje mnie czy to możliwe, żeby był pan z nami tylko od tych kilku wierszy na pana koncie.

do następnego, na pewno zajrzę.
pozdr. a