Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

eurydyka nie zapięła sukienki na ostatni guzik
nie rozczesała włosów tłumacząc że to artystyczny nieład
jej dłonie są mapą rzek nienaturalnie ożywioną
właściwie nic już tu nie pasuje
ani to że diabeł ubiera się u prady
leży kusząc literami i krzykiem mody
ni nietknięte trufle i owoce

kurwa żeby trafił mi się otello
nie nie żeby zabił z zazdrości
ale z jakiegokolwiek powodu
boże wokół mnie sami orfeusze
głusi ślepi nie rozumiejący słowa – wynocha

jest zmęczona zamkniętymi barami
i brakiem spacerów z psem

jezu jakie to były spacery w jedną stronę ja prowadziłam
a z powrotem on szkoda nie nauczyłam go śpiewać
cholera a pamiętasz numer z corhydronem?
wtłoczyli w ampułki jakieś świństwo
śmieszne pomogli astmatykom i alergikom
a tu nikt w niczym nie chce się pomylić
wiesz nic mnie nie obchodzi gdzie i jak kto się ubiera
opowiedz mi lepiej jak to robi diabeł że
pije i nie umiera

Opublikowano

k... żeby trafił mi się otello
nie nie żeby zabił z zazdrości
ale z jakiegokolwiek powodu
boże wokół mnie sami orfeusze
głusi ślepi nie rozumiejący słowa – wynocha
*
rozbawiłaś mnie, ale pomimo uśmiechu, mam zadumę między brwiami....znaczy dopięłąś swego, z pozdrowieniami ES

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To samo miałam rzec; Podoba się całość.:)))
Pozdrawiam serdecznie. EK

Aczkolwiek dział zaawansowany ogólnie jest w dziale początkujących - zatem i tak wiersz jest wśród najlepszych. Paradoks?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Annie Faktycznie, życie inspiruje różnorako. Pozdrawiam :)
    • @Łukasz Jurczyk   Wiersz, choć osadzony w realiach starożytnej wyprawy wojennej, ma wymiar uniwersalny - opowiada o konfrontacji człowieka z jego własnymi ograniczeniami. To jest jak studium psychologiczne człowieka zderzonego z kryzysem,jak opowieść o każdej życiowej próbie, która odziera nas z codziennych iluzji. Najpierw jest uniwersalny mechanizm obronny ludzkiej psychiki - wyparcie. Na co dzień żyjemy tak, jakby cierpienie, starość dotyczyły tylko innych. To iluzja, która pozwala nam funkcjonować. Utrata wzroku to symbol, bo każda utrata czegoś cennego (zdrowia, statusu, strefy komfortu) zmusza do spojrzenia w głąb siebie. „Kto ślepnie, czasem widzi więcej” - kryzys jest tu pokazany jako brutalny, ale skuteczny nauczyciel.   Góry i pustynia w ujęciu uniwersalnym po prostu los, natura lub absolut. Świat uderza w człowieka „bez gniewu i bez pośpiechu”. Nie ma w tym kary za grzechy, nie ma złośliwości - to bardzo współczesne, egzystencjalne spojrzenie na wszechświat, w którym człowiek jest zdany wyłącznie na siebie. Zmiana z mrozu na pustynię symbolizuje rzucanie nas przez życie od jednej skrajności w drugą. Całkowicie ponadczasowa część poematu to koncepcja wewnętrznej granicy. Na co dzień żyjemy w strefie komfortu, nosząc maski i kreując wyobrażenia na swój temat. Tytułowe „lustro” (stworzone tu przez ekstremalne warunki) to moment weryfikacji. W psychologii czy filozofii to sytuacja, w której człowiek jest tak wycieńczony fizycznie i psychicznie, że nie ma już siły udawać. Kryzys nie buduje charakteru - on go obnaża. W tym lustrze człowiek widzi, ile jest w nim prawdziwej siły, a ile było tylko pozą.   Świetny tekst! 
    • @Kwiatuszek przeczytałam też 2 poprzednie części :) Ciekawy temat - rozwój duchowy ale i trudny.  Tekst zaciekawił :)
    • Ma to ci - no - w zdaniu na dzwon, i co tam.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...