Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dzień jak nigdy, albo może nie?

gnida

Przez gnida
w Proza - opowiadania i nie tylko

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

gnida

gnida

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Kiedy po raz pierwszy pani Kozielska odkurzała pokój jej uwagę przyciągnął lekko odstający kontakt. Później było już lepiej bo chleb dostarczany był regularnie. Przejechał bardzo blisko krawężnika i spod jego kół buchnęła fontanna śnieżno błotnej mieszaniny. Płasz do prania
, pomyślał zchodząc w głąb bramy. Mama szykowała akurat kolację a wbity w pierś siostry mój malutki braciszek rozkoszował się damskim mlekiem.
Ranek był już inny. Kierownik opieprzył nas za zagubione klucze i rozpoczęty dzień pracy wirował chybotliwie w mojej głowie. Za pięć minut powinien odchodzić pociąg do Ustki a ja nie mogłem odnaleźć swojej walizki.
Gmerałem w zmywarce do naczyń kiedy w telewizorze gadali o kolejnych obniżkach cen hurtowych pomarańczy.
Jola, w optymistycznym czerwonym kostiumie podrywała starszego pana wesoło pokazując swoje białe zęby.
Czy ja zresztą wiem o tym napewno ?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Ile odbył stosunków ile razy powiedział kocham

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      ile litrów wódki wypił piwa wina wody kawy jak dużo zjadł  chleba kaszy ziemniaków  sera ciast owoców  warzyw oraz  czekolad  czy cukierków   ile odbył stosunków  ile  razy powiedział kocham czy  dużo było pocałunków  przytuleń  ile wydalił kału  moczu  potu  jak dużo razy skłamał   próbuje to wszystko zliczyć  ale boi sie ogromu cyfry  która nie tylko jego przerazi ale i  matematyka sobie z tym wyliczeniem nie poradzi
    • Berenika97
      Nie dość

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Anna_Koss   Ten wiersz można odczytać jako bolesne wyznanie o toksycznej relacji. Wers - "Rzucone mimochodem z twoich ust" - sugeruje, że owo "nie dość" pochodzi z zewnątrz, od konkretnej osoby. To nie wewnętrzna refleksja, ale krytyka, która stała się częścią tożsamości mówiącej. "Taka jestem"- To gorzkie zaakceptowanie etykiety. Koniec to moment przełomu - "gdy prostując plecy , odchodzę" - to jedyne zdanie bez "nie dość". Prosty gest staje się aktem odzyskiwania godności. "Odchodzę" brzmi jak wyzwolenie.  Wiersz dotyka uniwersalnego doświadczenia -  jak cudze słowa mogą się zagnieździć w nas i kształtować naszą samoocenę. Końcowy obraz daje nadzieję na uwolnienie się z tej pułapki. Bardzo podoba mi się wiersz.   
    • Berenika97
      Poza rymem

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Bardzo dziękuję!  Piękny komentarz, jakby dalszy ciąg wiersza. Pozdrawiam serdecznie. :) 
    • Lenore Grey
      Osiąść

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      @Berenika97 dziękuję i pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Reinkarnacja

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @infelia   Dialog z lustrem jako konfrontacja z własną prawdą to silny chwyt – zwłaszcza gdy odbicie nie pochlebia, tylko oskarża. Najbardziej przejmujące są te konkretne szczegóły - spóźniony widz życia, ucieczka na antypody, laurka z jednym słowem "Tato". To nie są abstrakcyjne żale, tylko wyrzuty z krwi i kości. Finałowa rada - "pluj w swoją własną żałosną twarz" - to  rodzaj desperackiego gestu wobec niemożności cofnięcia czasu.  Bardzo refleksyjny tekst. (pomimo formy)   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...