Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Szukałem ciebie tyle lat
wśród gmachów, sądów, więzień, krat
nie odnalazłem do tej pory
tak pięknie mi mówiłaś – Johny

na klacie w kłakach mam siny ślad
imienia, które czyta się na wspak
ty na półdupkach, zalane tuszem pory
masz napisane – i love|Johny

z tych miejskich ruder gdzie piwska blask
sypiałem prosząc o ust twych smak
bezzębną byłaś, lecz prałaś me pory
tak ślicznie sepleniłaś – Johny

i to już koniec wspomnień i tak
za dużo się sypnęło lat
dałaś mężowi zatrute pory
a wszystko przez to imię - Johny

Opublikowano

Szukałem ciebie tyle lat.......................to tytuł starej piosenki K. Giżowskiej
wśród gmachów, sądów, więzień, krat
nie odnalazłem do tej pory
tak pięknie mi mówiłaś – Johny

na klacie w kłakach został siny ślad
imienia, które czyta się na wspak
ty na półdupkach, z lewej , prawej strony
masz napisane – i love Johny

az miejskich ruder w blasku piwska
spijałem miód z ust smakiem tryskał
tak ślicznie sepleniłaś – Johny

a to już koniec wspomnień i tak
za dużo się sypnęło lat............... to pokręcony w tej strofie rytm, we wcześniejszy go trochę prostowałem
dałaś mężowi zatrute pory
a wszystko przez to imię - Johny

Michale, cos z rytmem ni etak. Wpadnę jeszcze. Pozdrawiam.

Opublikowano

Michale,
może pójdź na całość i zrób z tego "szemraną" balladę. dopisze się muzykę na kilka akordów i będzie co śpiewać na spotkaniach przy piwie lub antałku wina/miodu

pozdrawiam
S

Opublikowano

p. Krzysztofie - pytanie czy warto wydawac, bo humor to rzecz wzgledna :)

Leno - "pory" są dobre. a ostatnio nie mam sił na bycie poważnym - cały świat i jego dusza mnie dobija. Ale ten będzie końcowym hitem, potem biorę się już za pisanie :)

Podziękowal.

Opublikowano

p. Krzysztofie - pytanie czy warto wydawac, bo humor to rzecz wzgledna :)

Wszystko jest względne. To zależy w jakim zestawiemiu się dany utwór znajdzie, jeśli osobna sobie amuzom wstawka, to nie. A jeśli sie dobrze wkomponuje w całość, to tak. To nie ma być polukrowane ciasteczko podane na tacy. Tu trzeba szukać i co się znajdzie, to kwestia szukacza. Ja znalazłem poczucie humoru inny inszą rzecz. Pozdrawiam.
ps
Panie jaki tam pan ... .

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...