Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Kombinuję i kombinuję, i nie bardzo wiem co, ale coś mi nie pasuje.
Niby tak:
życie przemija - głupio
na wszystko brak odpowiedzi
nim dopełznie
zaśnie na twardej poduszce
pacierza

ale też nie tak.
Nie wiem... Jak się doszukam - powiem. ;)
Słonka, Stasiu!
Opublikowano

Stasiu,
temat bardzo - w mojej tonacji:)

a może tak:

życie mija
wciąż znaki zapytania
nim dopełznie zaśnie
na twardej poduszce
pacierza


uzasadniam - nie zawsze mija głupio,
nie na wszystko brak odpowiedzi
a ten kokon jakiś takiś


Pozdrawiam b. serdecznie

Opublikowano

I chyba się zgodzę z egzegetą - wytoczył dobre argumenty. :)
Chociaż wersja ze znakami zapytania też nie bardzo mi pasuje.
Nie powinnam się chyba wymądrzać skoro nie mam nic pomocnego do powiedzenia,
więc proszę mnie nie słuchać. :)

Opublikowano

Jako pani od przyrody (;-) stwierdzam, że kolejność jest taka: pełznie (to najtrudniejszy, najbardziej niebezpieczny etap) - zasypia w kokonie - odfruwa.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pozdrawiam
:-)
Opublikowano

jesteście naprawdę cudowni, tyle mądrych rad przytoczyliście... a najważniejsze, że prawdziwych
serdecznie WAM dziekuję za uformowanie kolejności w "mojej" miniaturce
i Lady, I Egzegeto, I Marlett, Steffi, Fanaberko, I Antku, I Eugenie, buziaczki ze Szczecina ślę!!!!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



też podzielam zdanie Leny


czasem przemija
tak głupio bez odpowiedzi
by zasnąć
na twardym pacierzu


to dopiero będzie zagadka poetycka :)
Pozdrówka ślę do Szczecina

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pan zeżre boa, oberże zna P.      
    • @viola arvensis   ale ja jeszcze na chwilę.   Twój wiersz jest wysycony treścią.   i rozpatrywanie treści na poziomie materialnym to jest tylko jeden kierunek.   a ja myślę jak go można interpretować z pozycji filozoficznej.   i tu robi się jeszcze ciekawiej.   bo Twój wiersz dotyka tematu, którym   filozofia zajmuje się od wieków to jest relacji między "ja” a spojrzeniem innych. można go czytac w kilku klasycznych perspektywach. trochę jak u Jeana-Paula Sartre’a  gdzie " bycie widzianym” przez innych potrafi człowieka uprzedmiotowić.   wtedy popularnosć   staje się pułapka bo zaczynamy istnieć bardziej jako obraz w cudzych oczach niz jako my sami !!!! z drugiej strony u Arystotelesa człowiek jest istotą społeczna  więc całkowite odcięcie się od uznania innych byłoby nienaturalne.   potrzeba "bycia widzianym” nie jest błędem, tylko częścią naszego bycia w świecie,   jeszcze inaczej u Friedricha Nietzschego bo tu ważne byłoby pytanie czy Twoje 'światło” jest naprawdę Twoje, czy tylko odbiciem cudzych oczekiwan ?   fryderyk  by raczej poparł ideę tworzenia własnej wartości, nawet jeśli idzie to pod prąd popularności . i t teraz robi się u Ciebie  ciekawie bo Twoj  wiersz nie wybiera jednej z tych dróg.   on stoi dokładnie pomiędzy.   tzn. nie neguje całkiem światła (  bo mówi o " własnym świetle”  ), ale podważa jego zewnętrzne źrodło.   i dlatego masz poczucie niepokoju.   bo to nie jest spokojna, zam knięta myśl, tylko napięcie między  potrzebą uznania, a potrzebą niezależnosci.     no to tak się nagadałem.   Twój wiersz jest interpretacyjnie  wielopłaszczyznowy.   ma cholerną głębie.   tak dobrze go napisałaś!!!!!     to mi się w głowie zapętlił :)
    • Udoi - ma raz - u huzara miodu.    
    • @hollow man bracie! zadziwiasz mnie sposobem opisywania rzeczywistości, cholerka - zazdraszam nawet nieco ;) Szczery podziw z własnej niemożności wykrzesany :) Wiersz.. mocny!
    • @Poet Ka   :))))   musimy sobie znaleźć temat przy którym staniemy po dwóch stronach intelektualnej barykady:)))   będzie ciekawie bo już wiem, że jest w Tobie wielka moc i wiedza a jednocześnie masz w sobię tę piękną cechę intelektualnej elegancji:)   to musi się kiedyś zdarzyć:)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...