staruszka mieszka

[Ela Adamiec]

ostrożnie przełożyła książkę na inną półkę
odkurzyła stojące na komodzie portrety
i wmówiła bibelotom że przekładanie ich
z miejsca na miejsce to codzienny spacer

kwiaty w doniczkach dorastają do więdnięcia
na małej powierzchni zgromadziła swoje życie
syndrom Stendhala wygodnie rozsiadł się
w starym bujanym fotelu

zapada zmrok
a ona lubi myśleć że samotność ma piegi
oswaja ją licząc cętki

[jacek_sojan]

rzeczowy, prawdziwy, wyciszony, jak stary obraz, jak Boznańska;
J.S

[Fagot]

Dobry wiersz, trafia w samo sedno, wręcz nakazuje zwolnić, wycisza. Kawałek dobrej poezji.
Pozdrawiam

[bajka-bajka]

dobra mysl i zapis godny ponownego przeczytania.....pozdrawiam ;)

[zak stanisława]

Elu, świetny wiersz....wszystko powiedzieli przedemną
dodam że cholerne piegi, ciągle ich przybywa jakby kłopotów było mało...
pozdrawaim ES

[Stefan_Rewiński]

Lubię piegi, ten wierszyk też lubię.

[Ela Adamiec]

Dziękuję wszystkim za przeczytanie i komentarze. Cieszę się bardzo, że ten wiersz podoba się:))))

[M._Krzywak]

Pewnie, że się podoba :)
syndrom Stendhala - występuje wtedy, gdy dana osoba ma awersje do sztuki - dobrze kojarze?
Pozdrawiam.

[Ela Adamiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Michale, to jest rodzaj "choroby" objawiającej się przyspieszoną akcją serca, temperaturą, dezorientacją oj:) podeprę się cytatem:) bo jak zacznę tłumaczyć to...miejsca zabraknie:)))))))

Wikipedia podaje:Syndrom Stendhala - rodzaj psychosomatycznej choroby, przejawiającej się przyśpieszonym biciem serca, zawrotami głowy, dezorientacją, a nawet halucynacjami powstającymi u niektórych osób na widok wspaniałości, dzieł sztuki i zabytków zgromadzonych na małej przestrzeni.

Nazwa tego zjawiska wywodzi się od opisanej w pamiętnikach z 1817[1] francuskiego pisarza Stendhala słabości, której doznał on przyjechawszy do Florencji po zwiedzeniu galerii Uffizi, odwiedzeniu grobu Dantego w kościele Świętego Krzyża, obejrzeniu "Dawida" Michała Anioła. Musiał po tych wrażeniach kilka dni spędzić w łóżku z gorączką, a kiedy zdecydował się wyjść ponownie na ulice miasta - doznawał znów, jak sam to opisał, "gwałtownego kołatania serca".

Zjawisko to nazwała po raz pierwszy włoska lekarz-psychiatra Graziella Magherini w roku 1979, która zauważyła we Florencji więcej tego typu reakcji na nagromadzenie dzieł sztuki pracując w tamtejszym szpitalu Santa Maria Nuova. Syndrom Stendhala zdiagnozowano po raz pierwszy w roku 1982.

Podobnym zjawiskiem występującym u niektórych osób w innych sytuacjach jest także reakcja na "przesyt wyboru" podczas zakupów albo także wrażenia odbierane niekiedy podczas słuchania muzyki z okresu romantyzmu.

W 1996 nakręcono we Włoszech film - horror kryminalny pod tytułem La Sindrome di Stendhal. Akcja filmu odbywa się m.in. w pałacu Uffizi.


Dziękuję :):)

[Dotyk]

bardzo fajowy.

[Alicja Nawaryńksa]

piękny wiersz

[amk]

... i pachnie bułeczkami wyjętymi prosto z pieca :) (mimo|obok piegów)
Serdecznie pozdrawiam:)