Dla kwiatu mojego słodyczy

[Lilianna Szymochnik]

Czemu rzucasz kwiaty źrenicami swoimi
błękitnymi fiołki naręczy z oka wieńcami
patrzysz w lazuryty twarzy jakby aniołami
piękna gra muzyka sercu!..żyję marzeniami.

Kiedy idziesz z kroku leśnej sarny,to wdzięki
pobudzają wnętrze burzą idące ciało zmysłami
W każdy twoim ruchu seksapil czaruje oczami
tracę pamięć,oddech wszystko wokół z mgłami.

Nie wiem?..czy!-Tej ziemi żyję raju w te obrazy
zapominam o całym otaczającym Bożym świecie..
męczące katusze przechodzę,tak jak z bolącej rany.

Rozlewasz słodycze nektary z kwiecia łzy płynące
pragnę się ich napić!-Stać się motylem z przemiany,
dla tej chwili szczęścia porwać w swoje rad objęcie.