Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Słaby (nie stan pacjenta w szpitalu Panie...*) wiersz, bardzo słaby; brzmi lakonicznie i tak też wygląda. Nie da się reanimować, również od strony formalnej, oszczędzanie środków wyrazu działa na niekorzyść w owakim przypadku. Pozdrawiam, może Pan wróci z zaświatów?

Opublikowano

Być może się mylę, ale padanie deszczu z nieba chyba nie przeszkadza w widzeniu go pod rynną? Jedno chyba nie zaprzecza drugiemu? Tak samo jak z tymi drzewami - moim zdaniem najpierw muszą wyrosnąć z ziemi, żeby peel mógł je zobaczyć wśród chmur.
Poza tym - nie widzę związku między drzewami, chmurami, deszczem i rynnami, a głowami do wykarmienia. Słowem - całość mi się kupy nie trzyma.
Dla mnie minus.

Pozdrawiam, R.

P.S. Czemu "wiersz przez duże J"? wJersz...?

Opublikowano

hm.... po pierwsze przeprawszam, bo przypadkiem napisałem, nie na tym forum:/ ale w sumie wyszło i tak na dobre(z mojego punktu widzenia)


po 1. wiersz miał być słaby i bez sensu. i wcale nie oczekuję oklasków:)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja też nie. I co z tego? Kto powiedział, że muszą być jakieś powiązania?:)



a dlaczego nie? :)

Nie miałem na myśli "wJersza" :)
Opublikowano

I co z tymi gębami...
/Narazie to mi wygląda na wstęp do wiersza (bo skończyłeś na zilustrowaniu czegoś bez wniosków bez puenty - no może jedynym moim wnioskiem jest to, że wszystko jest względne)
/Jakiś storytelling potrzebny stary!
pozdrawiam Jimmy

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...