Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Spotkałem Jezusa. Ja młody, On po przejściach. Nie chciałem
tego. Wpadł na mnie. Nie patrzy gdzie idzie. A może nie
musi? Upadł. Rękę wyciągnął. Swą mu podałem. Pomagać lubie,
więc czemu nie tym razem? Zaszczycił spojrzeniem. Nie,
zdawało mi się. W górę spoglądnął, ku wyżynom niebieskim.
Zatracił się w chmurach, jak ryba w oceanie. Stoję osłupiały
i też się wpatruje. Chyba z grzeczności. Wszak wychowali
mnie rodziciele, na człeka niezgorszego. Trwamy w milczeniu.
Czekam. On myśli. Nie, kontempluje. O ile bardziej to słowo
postać rzeczy ujmuje. Spuściłem wzrok. Porozumiewawczo przed
siebie. Mesjasz czy nie, drogę blokuje. Konsternacja
głęboka, grymas na mej twarzy. Jak uciec tak, aby nie
zauważył? Przecież nie do mnie należy. Rozmowa z wybranym.
Na religie nie chodzę. Katechetki nie widuje. A tu nagle
Chrystus ten jeden zesłany. Gdzie Ci biskupi? W piśmie
uczeni? Gdzie katolicy, pielgrzymi, wierni? A może Papież? Na
pewno jest jakaś Watykańska linia. Nie mam numeru. Może ten
Pan ? Albo na Pani? Może Ci chłopcy? Ktoś musi wiedzieć,
wszak trzeba wszystkich ostrzec. Toż to sam Chryst się
zbliża. Dopiero teraz dostrzegam, krąg gęstniejący. Bydło
wokół nas. Typowi gapie. Za grosz przyzwoitości. Jakby
pierwszy raz Jezusa widzieli. Chyba, że ateiści. Wszak
tolerancja religijna. Nie żywię urazy. I stoją, patrząc. W
oczach przerażenie. A może to Apokalipsa? Sąd ostateczny? Ja
się nie boje. Dobro czyniłem. Raz matce pomogłem. Talerze
umyłem. Ojcu już nie zdołałem. Ale jeszcze mam chwile. Sms
do Taty. "Idź do spowiedzi, to pilne. I powiedz też Mamie. I
Ani możesz. I rodzinie. Armagedo " Cholera. Przekroczyłem
limit. Lecz i tak pomocą służyłem. Nie usmażą sie w piekle,
jak ksiądz nas uczył. Czuje dumę. Postąpiłem dobrze. Po
chrześcijańsku. Jezus dalej w niebo. Może on tylko tak dla
strachu ? Aby nawrócić tych gapiów. Pokaże się światu.
Wygłosi kazanie. Datki liczne przyjmie. I odejdzie.
Zuchwale. A ludzie truchleć ze strachu będą. Jak za
średniowiecza. Mori Memento. Też mi pamiętanie. Nie myślę o
śmierci. Tak wole. Za młody na filozofie, na nadzieje za
stary. W bolesnej agoni. Przedśmiertnych konwulsjach, trwam,
dzień po dniu. Ciekawe czy rzeczywiście coś powie. Przecież
to taki podniosły moment. Musi. Dwadzieścia wieków
milczenia. Zasługujemy na słowo. Gapie klękają. Szepczą " O
Panie". Teraz tylko ja postawę homo sapiens godna utrzymuje.
Sam jak kołek. Nie mądry za bardzo. A może i mądry. Wszak
ludzie wyżej od zwierząt. W bytów drabinie. Nie ciągną za
stadem. Wiec i ja tak nie czynie. A gdybym coś powiedział.
Na przekór milczeniu. Chwila odwagi. Moje pięć minut.
Pogrążony w zadumie, nagle na zawołanie wykrzykuje
oryginalnie " O Panie!" To było głupie. Arcygłupie nawet.
Spalony na zawsze, głowę pochylam. On patrzy. On widzi. Mój
strach, zażenowanie. I oto ten moment, słowa wypowie. Usta
chwalebne się rozwierają, struny głosowe dźwięk w ruch
wprawiają. Okazuje się, iż Mesjasz stawia pytanie.
- Kim jestem dla Ciebie?
- Nikim, O Panie.

Opublikowano

Dlaczego naiwne? Poruszasz ważny temat, kwestię wiary, religię, a o tym trzeba inaczej, albo w ogóle. Jakoś ostrzej, albo wynioślej (to zależy czyś natchniony, czyś ateista), słowa powinny być dobrane inaczej. Jak modlitwa (gdyś pełen wiary) lub wnikliwe i błyskotliwe, ze znajomością tematu, rzecz jasna i odrobiną pikanterii (gdyś ateista). A u Ciebie? Takie sobie rymowanki trochę o niczym, trochę jak po maryśce. Temat jest ok. Pomysł miałeś też dobry. Weź to jeszcze raz przed oczy, czytnij kilka razy, wyrzuć do kosza i spróbuj ponownie. Bo widzę tu ciekawy temat. Dobre teksty na tematy religijne zawsze wzbudzają kontrowersje. I o to chodzi! Wszak czymże bylibyśmy bez wiary? Bez wiary w Boga, lub we własny ateizm.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jarku, nie chciałem Cię urazić, chciałem tylko wyrazić opinię, bo ja bym to opisał inaczej, ale to wcale nie znaczy, że lepiej lub gorzej. Gdyby wszyscy pisali tak samo byłoby nudno. Trzymaj sie swojego zdania i swojego broń. ZAWSZE.
  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obojętnie czy będę obojętny? przechodzę obok ciebie mówisz czuję wyczuwam jakbyś mówiła mam cię sztuka jest czasem więc płynie złapałaś wodę która wbrew grawitacji prawom fizyki albo rozpuści lub wyparuje albo wsiąknie złap teraz powietrze głęboko odetchnij co teraz czujesz pustkę wypełnię lodem lawą lub orzeźwieniem powiedz tylko a odświeżacz zawieszę przy tobie  
    • bardzo, jestem za, każda wypowiedź w sztuce ma źródło choćby nienawiść, wbrew pozorom sztuka przez odpychanie ma swoich zwolenników, ogólnie dobrze, a nawet bardzo bo uczy jak napisać powiedzieć dosadnie mam dość, jak odtrącać i przetrącać kark miłości aby ta nie odrodziła się w nienawiść - brawo
    • @Berenika97Cóżeś Pani uczyniła, klawiatura mi spłonęła, jak coś więcej tu napiszę?, pozostało lapidarne tu zamilczę :))))) A poważniej, uwielbiam te przegadywanki z tobą :)
    • Possibilities I prefer the movies. I prefer cats. I prefer oak trees along the Warta. I prefer Dickens. To Dostoevsky. I prefer myself liking people to loving humanity. I prefer to have  needle and thread at hand just in case... I prefer the color green. I prefer not to claim that reason is always to blame. I prefer the odd men out. I prefer to leave ahead of time. I prefer to talk to doctors about  something entirely else. I prefer old grainy photographs. I prefer the absurd of writing poetry to that  of not writing at all. I prefer to celebrate love's odd anniversaries  rather than  those of every day. I prefer moralists who promise nothing at all. I prefer cunning kindness to the overly credulous kind.  I prefer life in plain clothes. I prefer countries conquered   to the conquering ones. I prefer to have doubts.  I prefer the hell of chaos  to that of orderliness  I prefer the Brothers Grimm tales  to the newspaper's front page. I prefer leaves without flowers  to flowers without leaves. I prefer dogs with unclipped tails. I prefer light-colored eyes,  because mine are dark. I prefer the hind. I prefer many things I haven't mentioned here, to many also not. I prefer zeros at free range to those lined up in a stat. I prefer insect time to the time of the stars. I prefer to touch wood. I prefer not to ask  how much longer or when. I prefer to take into account  the very chance  that being  has its own raison d'être     
    • więc zacząłem nienawidzić mojej sztuki tego, że jej instrumenty gryzą mnie jak kot zdychający na wściekliznę pędzel zostawia smugi zlewające się w odpychającą breję struny gitary brzdękając drążą mi tunele w mózgu klawisze tną mi dłonie a brzeg laptopa wpija się w moje nadgarstki tak że każde napisane słowo przypłacone jest krwią od patrzenia na zdjęcia pękają mi oczy
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...