Życiorys

[piotrbierzynski]

ciało wyciekło przez dziurę w kieszeni
na kancie zawisło na chwilę
dusza wisząca na martwym krawacie
zdziwienie chce ukryć przed światem
cień próbę ponawia by ciało wyprzedzić
lecz miota się w pustce bezsilny
jedno co pewne się nigdzie nie wyrwie
krew lepka w mym życiorysie

[Annabel Turtle]

Bardzo ciekawy i intrygujący wiersz. Działa na wyobraźnie.
Wiersz bogaty w treść... Super.
Pozdrawiam.

[Ewa Marek]

Zbyt małe mam doświadczenie by móc pisać konstruktywne opinie do wierszy zwłaszcza tych, które mi się podobają, więc zaznaczam tylko swoją obecność. Moim skromnym zdaniem talentu Panu nie brakuję, więc oby tak dalej. Pozdrawiam.

[Piotr Sanocki]

Ależ Ewo! Nie trzeba mieć doświadczenia, by móc komentować :)
Bardzo mnie zaciekawił ten wiersz. Wydaje się prosty, lecz jest skomplikowany i to nawet bardzo... Masz talent - to prawda! Lecz brakuje mi w nim, takiego bardziej ironicznego zakończenia, jakiejś ciekawej puenty, coś czego bym nie zapomniał. A może wybredny jestem, ale gdyby się bardziej przyjrzeć... :)

Pozdrawiam serdecznie

[Tadeusz_Hutkowski]

Ciekawy tekst , zatrzymał , życzę powodzenia.

Pozdrawiam

Tadeusz

[Coolt]

strasznie bezosobowo i bez życia. Ciało i dusza wydają się tutaj przedmiotami jak taboret albo żelazko.
Ale ciekawie,oryginalnie :)
Pozdrawiam
Coolt