trzecia czterdzieści siedem nad ranem

[Patryk Belka]

W zamkniętym pokoju skrył się blask
Wiara i Zaufanie zatańczyły na krawędzi
Nie potrafiąc blanasować
Spadły na samo dno ciemnej nocy

Dwie twarze czekające na koniec
Maluje się nuta dziwności
Dziś wiem, że to szczęście nie wróci
Pojawią się jedynie zalążki

Trzymam ją w ramionach
Chwytam mocno spojrzenie
Jeden dotyk wyzwala wspomnienia
Nie wiem, co powiedzieć

Chcę o Tobie porozmawiać z księżycem
Lecz on udaje, że nie ma czasu
Zamykam się w sobie
I pragnę jedynie zasnąć

[Espena_Sway]

treść [niestety] wyświechtana, jednak pociesza mnie to,
że jesteś początkującym i zapewne za kilka miesięcy
będzie dużo lepiej :).

jeśli mogę. unikaj na przyszłość podobnych fraz;
dno ciemnej nocy, Maluje się nuta dziwności,
Chwytam mocno spojrzenie, Jeden dotyk wyzwala wspomnienia,
Chcę o Tobie porozmawiać z księżycem. itd

takie wyznania mogą być piękne, ale dla konkretnej osoby.
jako wiersz, nie ma to zbyt wielkiej wartości.

serdecznie, sylwestrowo Espena :)

[Jerzy Rybak]

zgadzam się z poprzedniczką.
no, może oprócz tego:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdrawiam
/j

[Messalin_Nagietka]

a jeżeli to było rzeczywiście o 3.47?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Patryk Belka]

Dziękuje za te opinie, i napewno macie racje, i zostanie to wszytko przemyślane...

Ps. i tak, faktycznie było to pisane o 3:47...

Pozdrawiam ciepło:]

[Nata_Kruk]

Patryk, w pierwszej strofce powinno być chyba... nie potrafiąc balasnować... przestawiłeś literki, co i mnie się zdarza, niestety. Jeżeli napisałeś to o 3.47.. to ja Cię rozumiem... chyba.
(...) "Nie wiem, co powiedzieć" (...)... mamy Nowy Rok, zatem popatrz na nowe możliwości trzymania jej w ramionach...;)... wszystkiego dobrego... :)