Tutaj

[Konrad Ciok]

tutaj będziemy chmurko; spokojni o siebie poukładani
jak butelki z winem na sklepowych półkach tutaj nie dochodzi
światło z galaktyki M32 i nie ma znaczenia do kogo się modlisz
teraz idę w ustronne miejsce za domem; naszym własnym

pojąłem: nie mają znaczenia zabawy z zaimkami
wszędzie nas wepchną chmurko zaśpiewamy im naszą
piosenkę w języku tak bardzo obcym choć przecież naszym własnym

nie dostąpię zbawienia wyśmiał mnie wiesz powiedział
w oczy „spierdalaj” śmiałem się nie podziałało co mówiłaś
„pokaż mu swoją owłosioną dupę ratlerku palca mu pokaż”
w końcu to chrystus chmurko: zbawienie; nasze własne

tutaj będziemy; posiadamy bar i tresowane gołębie
wesołą sąsiadkę którą polubisz na pewno blisko
jest las i wszystko tu jest proste jak droga do kibla
przez podwórko jak drut chmurko

który ciągniesz; mój własny

[Marcin Jagodziński]

pierwsza zwrotka się podobała, a potem już mniej, najpierw "w języku tak bardzo obcym choć przecież naszym własnym" -- jakoś wyświechtane, no i dalej ten obsuw w swoiski brutalizm nieprzekonujący.

[Tommy Jantarek]

Pan wybaczy, ale takie wieczory poetyckie są u mnie pod blokiem codziennością w okresie wiosenno-letnio-jesiennym. Już niedługo otwarcie sezonu. Nie ruszył mnie.

[Dotyk]

no niestety kociu.
Mam odczucia podobne jak Marcin.
Początek zapowiadał coś interesującego, a potem schrzaniłeś.

buuuu

pozdrawiam - Mirka

:))

[Mirosław_Serocki]

Nie zachwycił, bo pewnie nie miał tego robić.
Przechodzę obok obojętnie i czekam na kolejne.
Pozdr.