****

[Maynard Keenan]

ciepło obejmuję
zakrzepniętą krew
w kałuży odbity krzyk

wylewam potoki łez
zaglądając ranom do serc
staram się

padając na kolana
wyrywam korzenie bólu

i...

tak łatwo
jak łatwo skrzywdzić
jedno słowo jak cios
jeden cios jak śmierć

[Izabella_Sendor]

Witam;-) To Pana "i" od razu przypomniało mi o "Południu " Barańczaka, a wkleję to poniżej;-)


Słodki lek prawdziwości, smak, co skróci z nami
przejście, ten stromy szlak, pionową drogę
z nagłego krzyku tuż po urodzeniu
w dół; jeszcze nieprzytomny
bielą kropli z piersi,
nagim potopem
światła,
smak
i
znak
świata;
jakim powrotem
-wielokrotny, pierwszy,
twój - jeszcze się przypomni
na dnie, po życiu już, po urojeniu
trzeźwiej bezstronny: smak ponownie trochę
słodki, lecz bardziej gorzki, jak to z truciznami


oczywiście tekst jest w graficznej formie przypominającej klepsydrę, tylko tutaj mi do lewej linijki dobijają i tyle;-)


teraz dobrze widać, jak zupełnie inaczej w różnych tekstach funkcjonują było nie było podobne zabiegi.Myślę, że u Pana to "i" jest jednak dużo mniej bogate w nazwijmy to sobie" funkcje";-), co nie znaczy, że ich nie ma wcale(he he- zaraz ja sobie , któryś z moich wierszy przyrównam do wierszy kogoś znanego- sucha nitka na mnie nie zostanie;-)))))
Poza tym tekst ciekawy m sądzę, że dość emocjonalny, podział na zamierzone dwie części, dwa ujęcia wyraźny, tylko nie do końca przekonuje mnie on w tej formie, co oczywiście nic powyższemu tekstowi nie ujmuje, bo to jedynie moj subiektywny odbiór, a ja jestem po prostu zwykłym czytelnikiem;-) Ogólnie w wierszu są na pewno ciekawe rzeczy i ciesze się, ze tu zajrzalam. Pozdrawiam;-)

[Kai_Fist]

poprzedniczka chciała zapewne tak:

na tym forum też ktoś klepyderkę ułożył, ale kto, to ja już nie pamiętam,

Słodki lek prawdziwości, smak, co skróci z nami
przejście, ten stromy szlak, pionową drogę
z nagłego krzyku tuż po urodzeniu
w dół; jeszcze nieprzytomny
bielą kropli z piersi,
nagim potopem
światła,
smak
i
znak
świata;
jakim powrotem
-wielokrotny, pierwszy,
twój - jeszcze się przypomni
na dnie, po życiu już, po urojeniu
trzeźwiej bezstronny: smak ponownie trochę
słodki, lecz bardziej gorzki, jak to z truciznami

a odnośnie wiersza,
pierwsze trzy wersy nawet skupiają uwagę,

potem tak nagle wyskakują te potoki łez, nieco brzmią tak...
jak dla mnie, po prostu mi się nie podoba, nie gra,

a odnośnie tego "i" - w wierszu "Oddech" Anety Paradysz, też ciekawie to wyszło,

napisać że wiersz super nie napiszę, ale momentami ciekawie :)

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Marcin Jagodziński]

krew, krzyk, łzy, rany, serce, ból, śmierć -- trudno zmieścić tyle w jednym wierszu, a Tobie się niestety udało. tragicznie słabe.

[Mirosław_Serocki]

Klepsydra gdzieś była. Krzyż też był (to akurat pamiętam).
W tym wierszu nagromadzenie "żelaznych" środków nie jest dobre. Z autopsji wiem, że duża ilość krwi nie krzepnie w formie klasycznej kałuży. Raczej robią się z niej płatki i "rozkwita". Chyba, że tylko ja tak mam :)
Pozdr.

[teraa]

początek dość średni, a potem to juz masakra... puenta po prostu tragiczna... fragment: "zaglądając ranom do serc" tryska banałe - pozdrawiam