Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pragnienia miłości

Catherine Delafine
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Catherine Delafine

Catherine Delafine

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Chciałabym być ślepa,
by nie widzieć Twych oczu,
Lecz oddałabym całe szczęście,
za jedno, głębokie spojrzenie.

Chciałabym być głucha,
by nie słyszeć Twego głosu,
lecz oddałabym wszystko,
za ciepłe słowo skierowane do mnie.

Chciałabym nic nie czuć,
by nie zakochać się w Tobie,
lecz oddałabym życie,
abyś mnie pokochał.

Chciałabym byc piękna,
byś zwrócił na mnie swe oczy,
lecz nie zbyt piękna,
aby Cię nie onieśmielać.

Chciałąbym, aby mnie nie było,
by nigdy nie spotkać Ciebie,
lecz oddałabym istnienie całe,
za wspólne westchnienie.....

magdamalek

magdamalek

Opublikowano
Opublikowano

proponuję pozbawienie wiersza jakiejkolwiek interpunkcji... uwazam tez ze jakakolwiek zmiana liter małych na duze nie jest konieczna... wiersz jest piękny...lecz zawiera troche ,,powszechności". Czy chcesz być drugą Poświatowską?? Piękne..

Tali Maciej

Tali Maciej

Opublikowano
Opublikowano

a mnie się kompletnie nie podoba, co to za konstrukcja, jakaś matryca schemat
już po drugiej strofie reszta była przewidywalna
puenta to wręcz tragedia, wspólne westchnienie, no poprostu chłosta dla czytelnika
nic odkrywczego, kolejna klisza i nic pozatym

ja zdecydowanie na NIE

pozdrawiam

Espena_Sway

Espena_Sway

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Maciek ma rację. wiersz niczym nie zachwyca,
czyli typowy debiut. don't worry, jak będziesz dużo czytać
poezji współczesnej, to sukcesywnie powinno być lepiej :).

powodzenia Espena :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zawierucha7
      Kosmiczny Witkacy

      Przez Zawierucha7 · Opublikowano

      dziś albo jutro na bordo papierze muszę się uporać z twą mordą frajerze galaktyka wiruje trapez goni trójkąt wybieram się za morze razem z lotną sójką nie jest to przyjemność duża cały dzień malować stróża i za taki marny zysk zgłębiać jego durny pysk Mars. Jowisz. Neptun. i Egida Zeusa wespół w zespół zrobimy wycieczkę do USA.... a tak w ogóle co w trawie piszczy? aaa... to tylko pasikonik !
    • Alicja_Wysocka
      tu też

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      czerwone klipsy z białym napisem pocałuj tu też   dałeś je jak żart albo test albo coś pomiędzy a ja nie wiedziałam czy to się nosi czy czyta   bo nagle to nie był przedmiot tylko zdanie które ktoś wypuścił na moją skórę   i zaczęłam się zastanawiać gdzie kończy się zabawa a zaczyna decyzja   czy to jeszcze śmiech czy już ruch w moją stronę - nie założyłam ich   ale czasem mam wrażenie że one i tak są na mnie bo „tu też” nie znika kiedy się odwraca wzrok   i najdziwniejsze jest to że nie wiem czy to ty mnie oznaczyłeś czy ja tobie pozwoliłam czytać    
    • Poet Ka
      W płatkach ciszy …

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @.KOBIETA.   druga strofa intryguje widzę tam i chatynkę z okiennicami, i baśniową wieżę, i pulsujące nocą miasto   (chcę wręcz, żeby to było miasto, którego zapowiedź  pojawiła się na początku)   i wieża   (choć może to być przecież i obiekt  techniczny)   tak czy inaczej wiersz jest baśniowy  i czarująco urbanistyczny   urokliwy  
    • Alicja_Wysocka
      dwadzieścia cztery

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @wiedźma Między Czarodziejką a czarownicą jest różnica -  20 lat     A te „20 lat”… to nie czas to kilka strat trochę ciszy parę niewygodnych prawd i moment kiedy przestajesz bać się własnej mocy   :)
    • jjzielezinski
      Modlitwa lekarza wierszem pisana

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Na liniach czasu Dziękuję i bardzo to doceniam, bo praca nad wierszem nie była łatwa, a właśnie było tak, że chciałem go utrzymać w tym nieco starodawnym tonie, kiedy wiara w Pana Boga była -jak mi się wydaje- większa niż obecnie, a więc to taki hołd dla pana Jana Stoińskiego, ale też i dla wspaniałej pani dr (która prowadziła zajęcia i przeczytała tekst) oraz dla ówczesnego kierownika Katedry Historii Medycyny ś.p. prof. dr hab. med. Romana Meissnera, dzięki którym poznałem w/w tekst: "Modlitwy lekarza nabożnego". Było to w okolicach roku 2001, tekst modlitwy chodził mi po głowie przez następne ćwierć wieku, aż w końcu w okolicach roku 2025 zdecydowałem się napisać wiersz (nie pytaj jaką miałem tremę, żeby go opublikować - bo była to WIELKA trema).   @Alicja_Wysocka A właśnie, że jest przepiękny i już :) - w tym wypadku to ja reprezentuję jury sędziowskie ;) A swoją drogą - zaiste masz wielki talent Alu, skoro lekką ręką i w tak szybki, a jednocześnie wdzięczny sposób potrafisz podziękować wierszem. Pozdrawiam Alu! J. J. Zieleziński  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...