Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jesteśmy jeszcze tak młodzi
póki świat się rozszerza
na umyśle zwątpienia nie będzie

czas zatrzyma nic zawrze
wszystkie rzeczy rzeczami nie będące
trzy trwania zapadną w ognisko
świadomością istnienia

przytul mnie wiosenna łąko
jak kiedyś

Opublikowano

Technicznie - niczego się nie czepiam (2 strofa - mniam)
Treściowo - nie jestem fanem obrazowania typu "przytul mnie"... Do tego momentu pod wrażeniem, tutaj trochę miękko - ale proszę pani - tak pisac dalej :)
Tak.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Michał, dziękuję za przychylność w opiniach,miło mi.
Ja jestem na etapie uczącej się....trochę też od innych,
choć z nauką różnie bywa.
Kiedyś powiedziałam pewnemu poecie iż czytam jego wiersze , a przy tym uczę się.
-Już nie daje mi nic do czytania:)))))
...ale na tym świat się nie kończy:)
PozdrawiaM.
Opublikowano

Marlettko
to ja. Nie żebym szukał dziury w całym,
ale to "na umyśle" jakoś jawi mi się nieszczególnie:
- być zdrowym, chorym na umyśle, biednym na umyśle itd -
A może trochę przestawić, żeby drugi i trzeci wers
nie kończyły się:
...... rozszerza
....... nie będzie
dlatego proponuję 3. wers:
nie będzie zwątpienia w umyśle

A tak to wiersz cacy
jakbym go już kiedyś, gdzieś widzial :))
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



fajnie:))
Wiktorze,nie da sie ukryć, że też wsadzałeś palce
mojemu ''dziecku'' do oka, nos i ucha.Aj,aj...:))))))
Tobie rownież serdecznie dziękuję.
Chyba jednak zostanie jak jest,zmiany popsują moją koncepcję.
PozdrawiaM.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...