koszmar

[Daniel Bartkowski]

nie ma już łąk majem umajonych
Bóg nie zasłużył
na rozkosz wiersza o cudowności
ludziom nie przykro z tego powodu

kulą się obrazy w twórcze miniatury
tulą się dzieciaki do chemicznej rosy
w idealnie spreparowany teatr
i to też nic

z większości naszych ścian
poodpadały olejne słoneczka
ze smakiem wyblakłej miłości
po raz setny zalanej wrzątkiem

w kącie umiera zmaltretowane życie
patrząc na rozczłonkowany dzień
prośbą o papierosa
nienaturalnie zwężoną źrenicą

a z podciętych żył bladej fotografii
wypływa gorąca ostrość
na szczęście nadzieja
ratuje się samogwałtem
i to też nic?

są potwory i filozofie przekleństw
są piekła i genetyczne kłamstwa

są sny i...

[Vera_Ikon]

Niczego sobie, proszę Pana, niczego sobie.
Najogólniej ujmując - podoba się. Mam wrażenie, że jest nieco przegadany (podkreślam: nieco), ale bardziej w formie, niż w treści. Mój wywód prawdopodobnie jest dla Pana mało zrozumiały, ale nie potrafię tego inaczej ująć. Tak czy owak - nieco bym odjęła. Kilka bardzo ciekawych fragmentów, fajne pomysły, zgrabnie ubrane w słowa.
Pomysł klamry kompozycyjnej: tytuł - ostatnie słowo nie jest najgorszy, jednak myślę, że ciekawszy efekt osiągnie Pan kończąc na "są sny" albo "są sny i", wszak z tytułu i tak wszystko wynika.
Jeszcze raz chwalę.
pozdr serdecznie
Weronika

[Nata_Kruk]

Vera ma rację, w zakończeniu zosatwić tylko...sny są i...
Sposób zapisanych myśli, na pewno nietuzinkowy, mnie się podoba.
Pozdrawiam... :)

[Daniel Bartkowski]

bardzo dziękuję za rady, bardzo przydatne

[Zi]

Piekny tytul! Nie wiem jak z reszta, musze jeszcze poczytac(?)
Pozdrawiam,Zi.