Dłońmi Fantazji

[Weronika Helena]

Ludzie potrafią wyczytać z ręki przyszłość.
Mawiają: umierasz, żyjesz, żyć będziesz szczęśliwie.
Ja w mojej ręce widzę czyny.
Nadzieję i jej obumierające palce...

Widzę małą rączkę, która spostrzegała świat,
Dziecięcym pryzmatem koloru tęczy.
Widzę rękę, która umiejętnie wyrywała i cofała ku i od pomocy.
Rękę, która zamykała i otwierała drzwi,
Nieraz wyrywając z nawiasami własne życie.
Rękę, która w nocy wysuwa się prośbą do księżyca,
Mimo gwiezdnych bombardowań.
Rękę szukającą swego odbicia.

Wysuwam do Ciebie moją prawą dłoń...
Widzisz? Ja naprawdę chcę...
A ty nadal nie masz rąk...

Jesteś tylko dymkiem.
Lekkim westchnieniem.
Rzucając we mnie czasem,
Rozkazujesz mi czekać.
Spoglądać na realia...

Kochany...

A w snach spoglądam na Ciebie godzinami,
Jak za oknem pobawiasz się łódką.
I jak delikatnie jesteś,
I tańczysz dla mnie,
I płaczesz też czasem...

A gdy spoglądasz na mnie promieniem słonecznym,
Czuje taka wielka pustke...
Chcę się unieść do góry, do Ciebie,
By dwa obłoki mogły zaigrać wiatrem.

Me istnienie jednak to nie wielka rola,
Żyję dniem, by móc nocą zakraść
Twe życie i wdychać Cię powietrzem i księżycem.
A gdy wyciągam rękę
Przymarzam do realistyczności...

[Tito Sette]

wciągające! ciekawe! +

[Annabel Turtle]

Lubię bezrymowe wiersze. I ten również mi się podoba. Nawet bardzo. :)
Pozdrawiam.

[Witold_Adam_Rosołowski]

fantazja, fantazja, fantazja jest dlatego aby ... móc oglądać to co nie istnieje lub przynajmnij jest bardzo, bardzo daleko - a u Pani blisko, coraz bliżej - bawi się Pani czytającym - już jest w tym trochę reżyserii - potrafii Pani też przeskakiwać (jak każda kobieta - proszę o wybaczenie) z kwiatka na kwiatek zmieniając temat - bardzo sentymentalny wiersz i lekko z humorem - a takie się czyta, jednak czasem coś jeszcze przegadane - po przeczytaniu spojrzałem na swoją "wielką męską grabe" i .... nie napiszę

pozdrówko W_A_R

[Weronika Helena]

Dziękuję bardzo za miłe słowa! Wiersz ten jest rzeczywiście lekko przegadany, zresztą jak większość moich... To był jednak tylko szybki zapis myśli. Dzięki jescze raz za miluśne słowa.

Tak ot tak. Pozdrawiam.
Weronika