Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

czas schroedingera

joaxii
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

joaxii

joaxii

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

nadszedł doroczny dzień kontroli
życia wewnętrznego. skulone czai się
ostrząc komórki aż dni staną się puste
a świat się zamknie za szybą akwarium

ten klekot godzin doprowadza mnie do szału
natarczywie pyta o czas – a ja nie wiem
czy wciąż jest czy już wyciekł ze mnie

ten który minął wyrasta z tyłu
jak guz. kradnie perspektywy.
wiosny nie będzie.

Jerzy Rybak

Jerzy Rybak

Opublikowano
Opublikowano

tu tak"

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




a tu:

http://poezja.interklasa.pl/debiuty/viewtopic.php?id=50263#dol


podziwiam Pana wyczucie, zaprawdę.

przepraszam Autorkę za prywatę -
ale nie mogłem się powstrzymać
Jerzy Rybak

Jerzy Rybak

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


słabe są twoje argumenty. co to ma do rzeczy, że jeden tekst mi się spodobał, a drugi nie. tobie nie podobają się oba teksty, albo oba podobają, bo zarzucasz mi, że tu skomentowałem tak, a tu tak. ale to chyba mój gust, nie twój. komentuj tekst, a nie mnie. a co do wyczucia - to że mam je inne od ciebie, nie oznacza, że jest złe. przeciwnie - twoje jest dobre i moje jest dobre, bo prawda obiektywna nie istnieje.

bywaj.


o mój boże,
liczę na joaxii.
ja jestem zbyt nerwowy.

SERDECZNIE
  • 2 tygodnie później...
Dorma

Dorma

Opublikowano
Opublikowano

Czasami wydaje mi się, że znasz się na bilogii lepiej niż ja. Twoje wiersze to jakby przekrój wszystkich organów człowieka, spojrzenie od wnętrza.
Tylko czemu znów tak pesymistycznie na koniec?
Wiosna już jest, zamiast zimy :)

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Annna2
      List do Pana

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Benjamin Artur "— Nie rezygnuj z tego"- ktoś dobrze poradził. Bóg jest i Maryja Mateńka- i słucha, chociaż wydaje się że nie- bo milczy. Bóg odpowie w inny sposób   Podoba mi się bardzo
    • Benjamin Artur
      List do Pana

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Widzisz, kiedy modlę się oczami, otwieram je ku Panience. Wtedy przeszywa mnie jasność. Ty tam jesteś, lecz mnie tam nie ma.    Kiedy modlę się oddechem, uchylam niewidzialne okno, by zaczerpnąć Twojego światła. Widok mam wprost na Jana Pawła.    Modlę się rękami. Modlę się ramionami. Modlę się tańcem. Modlę się nogami. A kiedy chcę modlić się słowem, proszę Cię, bardzo Cię proszę…    — Nie rezygnuj z tego — szepnął ktoś. — Bądź taki na wieki.    Czuję się jak oldskulowy manekin, który wpatruje się w nią pustymi gałami. Od tego patrzenia posmutniał już świat cały. A w nim prawdy zamknięte zaczęły nagle kiełkować. Ziemia przestała je ukrywać. Tylko świat nadal pozostawał smutny, że to właśnie od mojego patrzenia wszystko zaczęło rosnąć. Że ludzkość zaczęła rozbrzmiewać. Chciałbym po ludzku zapalić papierosa i pogadać z tobą jak gość.    Panie, proszę Cię, bardzo Cię proszę. Kiedy Ty tu jesteś, mnie tam nie ma.    Kurtyna spojrzeń unosi się do góry, lecz tylko wtedy, gdy się modlę — szczerze się modlę. Modlę się oczami, modlę się słowem, rękoma i całym ciałem. Kiedy padam do Twych stóp. Kiedy pomagam Ci nawet wtedy, gdy tego nie chcesz, widzę ten sam grymas na twarzy całego świata.    Co u Ciebie… chyba to tyle.
    • Annna2
      - GODNOŚĆ ...

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @bronmus45 ciekawe. jest prawdą, że o godność trzeba dbać
    • Berenika97
      Uczta

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Uderzam ci do głowy grzesznym kaprysem, zamkniętym w ciężkim krysztale. Sącz mnie powoli, aż krew zacznie szumieć złotem. Perlę się jak kawior - ziarnem, które przeklęło światło. Porzuć tę nudną delikatność. Zmiażdż mnie leniwie, niech zostanie po mnie słona otchłań. Rozpuszczam się niczym gęsty, nocny balsam - cień plantacji, który więzi twój oddech. Liczy się tylko taka chwila, w której mój mrok stapia się z twoim znużeniem. Pulsuję ciężkim szkarłatem - purpurą gorączki. Kiedy mnie smakujesz, staję się żarem, który trawi, lecz nie zostawia blizn. Chłoń mnie. Sącz mnie. Wdychaj to duszne opium przed upadkiem. Będę twoim spleenem. I tym, co go ukoi.  
    • Annna2
      Zapach żywej sztuki prawdziwej.

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski  natura jest najpiękniejszym artystą świata, np. płatki śniegu- tak ich wielość- i każdy inny.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...