rozmowa

[nnnn]

- Dziękuję ci za śniadanie! Jak zwykle przesoliłeś kanapki, posłodziłeś moją kawę, choć wiesz, że tego nie robię i nie przyszedłeś… Tak bardzo się cieszę!
- Wiem jak cię zadowolić! Lepiej ci beze mnie.
- Racja, mniej płaczę. Nie krzyczysz!
- Źle cię traktuję, wychodząc trzaskam drzwiami, zostawiam na tobie odciski palców!
- O ile jesteś blisko…
- Kocham cię!
- Przestań, nie czas na wyznania, uderz mnie! Tylko tak jak lubię - jak zawsze…
- Kiedyś cię zostawię. Co wtedy zrobisz?
- Porządne śniadanie…

[Black&White]

Ciekawe... Może później coś jeszczę napiszę, narazie nie wiem dokładnie co o tym myśleć.

[Marcin Gałkowski]

no fajne, zgrabna taka minaturka, z pomysłem.
naprawdę dobre. tylko:
a) czemu
b) takie
c) krótkie
d) ?
ale + =)
pozdr

[Piotr Rutkowski]

bez sensu

pierwsza wypowiedź jest za długa,

Próbowalaś/eś zagrać na emocjach, stawiając wykrzkniki na końcu większości zdań. Nie wyszło. W odbiorze, na dorosłym człowieku ne robią wrażenia...a to z prostej przyczyny dramaturgia jest na poziomie licealisty, jak z akademi szkolnej na rozpoczęcie pierwszych klas

Jest taka fajna sztuka teatralna...Wieczory i Poranki...pana pawła mossakowskiego, ja pamiętam telewizyjny spektakl, w reżyseri Babickiego, z Katarzyną Groniec i Mirosławem Baką.. sztuka jest chyba na papierze dostepna w ksiegarniach, zajrzyj tam... i zobacz jak się to robi...może się czegoś nauczysz...