Opowieść o praprakocie

[Izabella_Sendor]

Pod koniec życia
miauczał już same archaizmy
i zdążył przewlec
kocie myśli
przez kilometry mysich nor.

Setki osieroconych myszy
dopingowały go, gdy tracił
sprężystość łap.

Wyjęty spod klątwy
czarnego futra,
z czystym sumieniem przebiegał drogę
i rzadko rozpoznawano w nim diabła.

Przekocił na wylot swą kotowatość
na przeciw wszelkiej psowatości,
z większym prawem do kolan,
bo mniejszy
i mruk to zawsze ciszej niż szczek.

A w spadku
pchłom żałobnicom
zostawił
dziesiątki lokali zastępczych
otynkowanych futrem,
jakie on nosił sam.

[sub]Tekst był edytowany przez Izabella_Sendor dnia 11-02-2004 22:03.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Izabella_Sendor dnia 12-02-2004 12:29.[/sub]

[Julka]

fajny temat, całkiem nieźle wykorzystany , ale tak naprawdę nie wiem jeszcze co myśleć o całości tego tekstu. jest jednak fragment, który łykam w całości:

"Przekocił na wylot swą kotowatość
na przeciw wszelkiej psowatości,
z większym prawem do kolan,
bo mniejszy
i mruk to zawsze ciszej niż szczek. "

gites:)

pozdrawiam serdecznie

[Izabella_Sendor]

Dzięki Koleżanko Julko za miłe słowa;-) To jeden z tych moich tekstów, który z załozenia miał być mniejszego ciężaru gatunkowego;-)Lubię czasem takie pisać;-) Pozdrawiam Cię;-)

[Dotyk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak miło się uśmiechnąć:)))

Setki osieroconych myszy
dopingowały go w traceniu
sprężystości łap.


tylko tu zamieniłabym na
"gdy tracił sprężystość łap"

Tracenie jest jakieś nieforemne.

ale poza tym świetnie:)

pozdrawiam - Mirka

[Izabella_Sendor]

Dziękujęmy Wam Pani Koleżanko Dotyk- to jeden z tych komentarzy, w ktorych sugerowane zmiany uznaliśmy za zasadne- stąd w wersach już trochę inaczej;-) Dziękujemy Wam serdecznie i sprawujcie nad nami pieczę od czasu do czasu, jak ten czas będzie;-))) Serdecznie pozdrawiam;-)

[Tadeusz_Hutkowski]

Świetne , po prostu świetne - gratulacje i uśmiech ode mnie.

I pozdrowionko oczywiście.

Tadeusz

[Izabella_Sendor]

Panie Tadeuszu- wielkie dzięki;-))))Pozdrawiam mocno;-)

[Kuba Boryczka]

Dziwny, ale czyta się z przjemnością. Hmmmm...muszę sobie sprawić kota, zaprawdę niezwykłe to zwierzaki...:)
pozdrawiam